วิทยานิพนธ์นี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์หาระยะ ทรุดตัวของเสาเข็มเดี่ยวในดินเรียงตัวเป็นสองชั้น เสาเข็ม มีพื้นที่หน้าตัดเป็นรูปวงกลม ขนาดสม่ำเสมอและอัตราส่วน ความยาวต่อเส้นผ่าศูนย์กลางเท่ากับ 2,5,10,25,50,75 และ 100 วัสดุเสาเข็มเป็นวัสดุเอกพันธุ์ที่มีคุณสมบัติยืดหยุ่น เชิงเส้น ดินชั้นบนมีความหนาจำกัด อัตราส่วนความหนาของ ดินชั้นบนต่อความยาวเสาเข็มเท่ากับ 0, 0.1, 0.2, 0.3, 0.4, 0.5, 0.6, 0.7, 0.8, 0.9 และ 1 ดินชั้นล่างมี ขนาดครึ่งห้วงอากาศ ดินแต่ละชั้นเป็นวัสดุเอกพันธุ์ที่มี คุณสมบัติยืดหยุ่นเชิงเส้นเหมือนกันทุกทาง สามารถทรุดตัวใน แนวดิ่งได้ แต่เคลื่อนตัวทางด้านข้างไม่ได้ (วัสดุเวสเทอร์ การ์ด) และมีค่าอัตราส่วนพัวซองเท่ากับ 0, 0.3 และ 0.49 อัตราส่วนยังโมดูลัสของดินชั้นบนต่อ ยังโมดูลัสของดินชั้นล่าง เท่ากับ 0.2, 0.5, 1, 2 และ 5 อัตราส่วนยังโมดูลัสของ เสาเข็มต่อ ยังโมดูลัสของดินชั้นล่างเท่ากับ 100, 200, 500 1,000, 2,000 และ 60,000 ตามลำดับ วิเคราะห์ระยะทรุดตัวของดินโดยใช้คำแก้ปัญหาในรูป ปิดของเวสเทอร์การ์ดสำหรับระยะทรุดตัวอันเนื่องมาจากแรง ในแนวดิ่งกระทำเป็นจุดอยู่ใต้ผิวดิน วิเคราะห์ระยะทรุดตัวของ เสาเข็มโดยวิธีผลต่างจำกัด ผลการวิเคราะห์แสดงให้เห็นว่า ในดินชั้นเดียวขนาด ครึ่งห้วงอวกาศระยะทรุดตัวที่หัวเสาเข็มเพิ่มขึ้นเมื่ออัตราส่วน ความยาวต่อเส้นผ่าศูนย์กลางเพิ่มขึ้นแต่ระยะทรุดตัวที่หัวเสา เข็มลดลงเมื่ออัตราส่วนยังโมดูลัสของเสาเข็มต่อยังโมดูลัส ของดินเพิ่มขึ้น ในดินที่เรียงตัวเป็นสองชั้น ระยะทรุดตัวที่หัวเสาเข็ม เพิ่มตามอัตราส่วนความหนาของดินชั้นบนต่อความยาวเสาเข็ม เมื่ออัตราส่วนยังโมดูลัสของดินชั้นบนต่อยังโมดูลัสของดินชั้นล่าง น้อยกว่าหนึ่ง แต่ระยะทรุดตัวที่หัวเสาเข็มลดลงในขณะที่อัตรา ส่วนความหนาของดินชั้นบนต่อความยาวเสาเข็มเพิ่มขึ้น เมื่อ อัตราส่วนยังโมดูลัสของดินชั้นบนต่อยังโมดูลัสของดินชั้นล่าง มากกว่าหนึ่ง ระยะทรุดตัวที่หัวเสาเข็มเพิ่มขึ้นตามค่าอัตราส่วนพัวซอง ไปจนถึงค่าสูงสุดที่อัตราส่วนพัวซองประมาณ 0.3 แล้วกลับลดลง ศูนย์ในขณะที่ค่าอัตราส่วนพัวซองเข้าใกล้ 0.5 ระยะทรุดตัวที่ หัวเสาเข็มมีค่าน้อยกว่าระยะทรุดของเสาเข็มที่ฝังอยู่ในดิน เรียงตัวเป็นสองชั้น ซึ่งแต่ละชั้นเอกพันธุ์และมีคุณสมบัติยืดหยุ่น เชิงเส้นเหมือนกันทุกทาง