การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาบุคลิกภาพและภูมิหลังครอบครัวของผู้ต้องหาคดีข่มขืน กลุ่มตัวอย่างคือผู้ต้องหาคดีข่มขืน ที่ถูกศาลและตำรวจส่งมา ตรวจสภาพจิตที่โรงพยาบาลนิติจิตเวช กรุงเทพมหานคร จำนวน 6 ราย เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการ วิจัยประกอบด้วยแบบวัดบุคลิกภาพชื่อ Minnesota Multiphasic Personality Inventory (MMPI) ซึ่งแปลเป็นภาษาไทยโดย ลออ พงษ์พานิช (2536) หาค่าความตรงโดยผู้ทรงคุณวุฒิและการ หาค่าความเที่ยงโดยวิธีทดสอบซ้ำ และแนวทางประกอบการ สัมภาษณ์แบบเจาะลึกด้านภูมิหลังครอบครัวที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น การเก็บรวบรวมข้อมูล ข้อมูลด้านบุคลิกภาพ เก็บรวบรวมโดย การให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบวัดบุคลิกภาพด้วยตนเอง ส่วนข้อมูล ด้านภูมิหลังครอบครัว เก็บรวบรวมโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก จากกลุ่มตัวอย่างและญาติ การวิเคราะห์ข้อมูล ข้อมูลส่วนบุคคล และด้านบุคลิกภาพวิเคราะห์ทางสถิติโดยการแจกแจงความถี่ แต่ละด้าน ข้อมูลด้านภูมิหลังครอบครัววิเคราะห์โดยการวิเคราะห์ เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า บุคลิกภาพของผู้ต้องหาคดีข่มขืนส่วนใหญ่ มีบุคลิกภาพหวาดระแวง รองลงมาคือลักษณะอันธพาล ลักษณะ ความวิตกกังวลทั่วๆ ไป ลักษณะความผิดปกติทางความคิดและ ลักษณะพฤติกรรมทางอารมณ์ที่มากเกินไป ในด้านภูมิหลังครอบ ครัวพบว่า ส่วนใหญ่ได้รับการเลี้ยงดูแบบปล่อยปละละเลยขาด ระเบียบวินัยในการอยู่ร่วมครอบครัวเดียวกัน ได้รับการอบรม สั่งสอนด้านสังคมและศีลธรรมภายหลังได้กระทำผิดแล้ว และ ผู้ต้องหาทุกรายเคยได้รับการลงโทษอย่างรุนแรง บิดา หรือ มารดาติดสุรา การพนัน เจ้าชู้และมีความขัดแย้งกันรุนแรง ผู้ต้องหาคดีข่มขืนส่วนใหญ่มีความขัดแย้งกับมารดาและพี่น้อง รายที่มีภรรยาได้ถูกภรรยาทอดทิ้ง ผู้ต้องหาทุกราย มีอารมณ์ เก็บกดและพฤติกรรมก้าวร้าว เคยมีพฤติกรรมเกเร ผิดศีลธรรม คบเพื่อนที่มีความประพฤติไม่ดี มูลเหตุจูงใจในการก่อคดีครั้งนี้ คือ การคิดว่าผู้หญิงสมยอมให้ท่า การโกรธแค้นผู้หญิงที่ทำให้ อกหัก การเห็นว่าสิ่งแวดล้อมเอื้ออำนวย การถูกชักจูงหรือ เลียนแบบพฤติกรรมผู้อื่น