การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการป้องกันและควบคุมการติดเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาล ของบุคลากรพยาบาล รวมถึงปัญหา อุปสรรคและข้อเสนอแนะของ บุคลากรพยาบาล ประชากรในการศึกษาครั้งนี้คือ พยาบาลวิชาชีพ และพยาบาลเทคนิคที่เคยให้การดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอดหรือผู้ป่วย วัณโรคบริเวณกล่องเสียง และปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชน 20 แห่ง ในจังหวัดเชียงใหม่ จำนวนทั้งหมด 469 คน เก็บ รวบรวมข้อมูลระหว่างเดือนกันยายน ถึงเดือนพฤศจิกายน 2538 โดยการใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยสร้างขึ้น โดยให้ผู้ทรงคุณวุฒิ ตรวจสอบความเที่ยงตรงตามเนื้อหา และทดสอบความเชื่อมั่น ของแบบสอบถามได้เท่ากับ 0.902 วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหา ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษาพบว่า บุคลากรพยาบาลมีการปฏิบัติในการป้องกันและควบคุม การติดเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาลอยู่ในระดับพอใช้ โดยพบว่า บุคลากรพยาบาลร้อยละ 39.9 มีค่าคะแนนการปฏิบัติอยู่ในช่วง ร้อยละ 60-69 มีค่าคะแนนเฉลี่ยเท่ากับร้อยละ 66.01 และมี ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน เท่ากับ 10.46 โดยมีการปฏิบัติที่ ถูกต้องมากที่สุดในด้านการวินิจฉัยวัณโรคได้เร็วและให้การ รักษาโดยทันที รองลงมาคือด้านการป้องกันการติดเชื้อขณะ ให้การพยาบาลผู้ป่วย ส่วนที่ปฏิบัติถูกต้องน้อยที่สุด คือ ด้าน การเฝ้าระวังการติดเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาล ส่วนปัญหาและอุปสรรคในการป้องกันและควบคุมการ ติดเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาลของบุคลากรพยาบาล พบว่า บุคลากรพยาบาล ร้อยละ 85.7 เห็นว่ามีปัญหาด้านการฝึกอบรม ให้ความรู้แก่บุคลากร ร้อยละ 78.3 เห็นว่ามีปัญหาด้านอุปกรณ์ เครื่องมือ เครื่องใช้ ในการป้องกันการติดเชื้อ ร้อยละ 56.9 เห็นว่ามีปัญหาด้านนโยบายและการสนับสนุนจากผู้บริหารโดยให้ ข้อเสนอแนะทั้งด้านการให้ความรู้แก่บุคลากร การสนับสนุนจาก ผู้บริหารทั้งด้านวิชาการและงบประมาณในการป้องกันและควบคุม การติดเชื้อ และการพัฒนา ปรับปรุง เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมของ บุคลากร จากการศึกษาครั้งนี้ มีข้อเสนอแนะว่า ควรมีการบรรจุ การป้องกันและควบคุมการติดเชื้อวัณโรคในโรงพยาบาลไว้ใน หลักสูตรการเรียนการสอนของพยาบาลทุกระดับ โรงพยาบาล ควรจัดคู่มือการปฏิบัติงานในการป้องกันการติดเชื้อวัณโรค มี การจัดอบรมให้ความรู้แก่บุคลากรอย่างต่อเนื่อง ตลอดจนผู้ บริหารควรสนับสนุนทั้งด้านวิชาการ และอุปกรณ์ในการป้องกัน การติดเชื้อวัณโรคให้แก่บุคลากรอย่างเพียงพอ