การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสาเหตุการเกิด อุบัติภัยจากรถจักรยานยนต์ ได้แก่ สาเหตุด้านบุคคล ด้าน ยานพาหนะ ด้านเส้นทางและสภาพแวดล้อมและลักษณะของการ เกิดอุบัติภัยจากรถจักรยานยนต์ กลุ่มตัวอย่างที่ศึกษาคือผู้ป่วยที่ ได้รับอุบัติภัยจากการขับขี่รถจักรยานยนต์ที่เข้ารับการรักษาตัว ที่โรงพยาบาลลำพูนและรู้สึกตัวดี จำนวน 135 คน เครื่องมือ ที่ใช้ในการศึกษา คือแบบสัมภาษณ์ที่ผู้ศึกษาสร้างขึ้นเอง รวบรวม ข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา และการทดสอบไค-สแควร์ ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างมีอายุ 15-24 ปี ร้อยละ 46.7 ส่วนใหญ่เป็นเพศชายร้อยละ 77 ระดับการศึกษา ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นร้อยละ 24.4 อาชีพรับจ้างร้อยละ 45.9 รองลงมาคือนักเรียน นักศึกษา ร้อยละ 24.4 มีประสบการณ์ ในการขับขี่ 1-5 ปี ร้อยละ 45.9 มีใบขับขี่โดยการสอบ ร้อยละ 31.1 ส่วนใหญ่ขับขี่รถทุกวันมีร้อยละ 76.3 สถานที่ เป้าหมายในการเดินทางคือเดินทางกลับบ้านมากที่สุดร้อยละ 60 ผู้ได้รับอุบัติภัยไม่สวมหมวกนิรภัยร้อยละ 80 สาเหตุของการเกิดอุบัติภัยจากรถจักรยานยนต์โดยรวม พบว่าเกิดจากสาเหตุหลายด้านร้อยละ 68.9 เฉพาะด้านบุคคล ร้อยละ 12.6 ด้านบุคคลที่พบมากคือการดื่มสุรา รองลงมาคือ ความไม่เคยชินยานพาหนะเนื่องจากยืมผู้อื่นมาใช้และพฤติกรรม การขับขี่ที่ฝ่าฝืนกฎจราจรสำหรับความรู้เรื่องกฎจราจร พบว่า ส่วนใหญ่มีความรู้อยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 65.9 สาเหตุ เฉพาะด้านเส้นทางและสภาพแวดล้อมพบร้อยละ 15.6 หาก พิจารณารายละเอียดพบว่าเกิดอุบัติภัยบนเส้นทางที่ไม่ใช่ทาง ตรงปกติมากที่สุดร้อยละ 45.2 ในจำนวนนี้พบว่าเป็นทางโค้ง มากที่สุด สาเหตุด้านยานพาหนะอย่างเดียวร้อยละ 0.7 ด้าน ยานพาหนะที่พบคืออุปกรณ์การใช้งานของยานพาหนะไม่ครบตาม ปกติและการไม่ได้ตรวจสภาพยานพาหนะอย่างสม่ำเสมอทุกปี มากที่สุดมีร้อยละที่เท่ากันคือร้อยละ 24.4 และสาเหตุอื่นๆ ร้อยละ 2.2 นอกจากนี้ยังพบว่า ระดับความรู้เรื่องกฎจราจร และสาเหตุการเกิดอุบัติภัยต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเปรียบเทียบระหว่างเพศ ระดับการศึกษาและการมีใบขับขี่ ลักษณะของการเกิดอุบัติภัยพบว่า การเกิดอุบัติภัย ส่วนใหญ่ไม่มีคู่กรณีร่วมด้วยเป็นการขับขี่โดยการล้มแฉลบ มากที่สุดร้อยละ 48.9