วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้ คือ 1)จัดสร้างตาราง ปัจจัยการผลิต-ผลผลิตของภาคเหนือตอนบนของประเทศไทย และ 2) จัดลำดับความสำคัญของสาขาเศรษฐกิจเพื่อหาสาขาเศรษฐกิจ ที่สำคัญของภาคเหนือตอนบน โดยอาศัยตารางปัจจัยการผลิต- ผลผลิตระดับภาคที่จัดสร้างขึ้น แล้วคำนวณหาผลการเชื่อมโยง ไปข้างหน้าและข้างหลังทางด้านผลผลิต การจ้างงาน และรายได้ เพื่อใช้เป็นแนวทางในการพิจารณาเลือกสาขาเศรษฐกิจสำคัญ ที่จะกำหนดนโยบายในการพัฒนาภูมิภาคนี้ตามแนวความคิดความ เจริญเติบโตแบบอสมดุล (unbalanced growth concept) ของ Hirschman วิธีการของการศึกษามีดังนี้ คือ 1)จัดสร้างตาราง ปัจจัยการผลิต-ผลผลิตของภาคเหนือตอนบนจากตารางค่า สัมประสิทธิ์ปัจจัยการผลิต-ผลผลิตของประเทศ ปี พ.ศ 2533 โดยการตัดทอนสาขาการผลิตที่ไม่มีการผลิตในภาคเหนือตอนบน และรวมกลุ่มสาขาการผลิตของตารางระดับประเทศให้สอดคล้อง กับโครงสร้างการผลิตของภาคเหนือตอนบน 2)ใช้ค่าดัชนี simple location quotient ทำการปรับหาค่าสัมประสิทธิ์ของ ภาคเหนือตอนบน 3)คำนวณหาผลการเชื่อมโยงไปข้างหลังและ ข้างหน้าตามแนวความคิดของ Rasmussen และ Bulmer-Thomas ตามลำดับ และ 4)หาผลการเชื่อมโยงรวมโดยรวมผลการเชื่อมโยง ไปข้างหลังและผลการเชื่อมโยงไปข้างหน้าเข้าด้วยกัน เพื่อขจัดข้อขัดแย้งที่เกิดจาการจัดลำดับความสำคัญของ ผลการเชื่อมโยงไปข้างหลังและข้างหน้าไม่สอดคล้องกัน ผลการศึกษาแสดงได้ดังนี้ คือ 1. ผลการเชื่อมโยงทางด้านผลผลิต สาขาการผลิตที่สำคัญ สูงสุด 5 อันดับแรก ได้แก่ สาขาการบริการทางการเกษตร สาขา การเลี้ยงปศุสัตว์ สาขาการฆ่าสัตว์ สาขาการปลูกข้า และ สาขาโรงสีข้าว 2. ผลการเชื่อมโยงทางด้านการจ้างงาน สาขาการผลิต ที่สำคัญสูงสุด 5 อันดับแรก ได้แก่ สาขาการปลูกข้าว สาขา โรงสีข้าว สาขาการบริการทางการเกษตร สาขาการปลูกพืชอื่น ๆ และสาขาการเลี้ยงปศุสัตว์ 3. ผลการเชื่อมโยงทางด้านรายได้ สาขาการผลิตที่สำคัญ สูงสุด 5 อันดับแรก ได้แก่ สาขาการบริหารราชการและการ ป้องกันประเทศ สาขาการศึกษา สาขาสถาบันการเงิน สาขาการ บริการอื่น ๆ และสาขาการประปา 4. ผลการเชื่อมโยงโดยรวมทั้งหมดจาก ผลการเชื่อมโยง ทางด้านผลผลิต ด้านการจ้างงาน และด้านรายได้ สาขาการผลิต ที่สำคัญจากผลการเชื่อมโยงสูงสุด 5 อันดับแรก ได้แก่ สาขา การบริการทางการเกษตร สาขาการป่าไม้ สาขาการเลี้ยง ปศุสัตว์ สาขาการฆ่าสัตว์ และสาขาการปลูกข้าว เมื่อพิจารณาผลการศึกษาจากผลการเชื่อมโยงโดยรวม ทั้งหมด สามารถสรุปได้ว่า ภาคเหนือตอนบนของประเทศไทยมี ศักยภาพสูงที่จะพัฒนาสาขาการเพาะปลูก สาขาการเลี้ยง ปศุสัตว์ และสาขาอุตสาหกรรมการแปรรูป ผลิตผลทางการเกษตร ดังนั้น รัฐบาลควรให้การส่งเสริมและเพิ่มผลิตทางด้านการ เพาะปลูก และการเลี้ยงปศุสัตว์ เพื่อสนับสนุนอุตสาหกรรม การแปรรูปผลิตผลทางการเกษตร อาทิเช่น อุตสาหกรรมการ แปรรูปผัก-ผลไม้ อุตสาหกรรมการแปรรูปเนื้อสัตว์ และ อุตสาหกรรมการผลิตอาหารสัตว์ เป็นต้น นอกจากนี้รัฐบาลควรให้การส่งเสริมสาขาสถาบันการเงิน เพื่อให้บริการทางการเงินแก่ สาขาเศรษฐกิจที่มีศักยภาพสูง ดังกล่าวข้างต้น รัฐบาลจะต้องสนับสนุนงานวิจัยเพื่อพัฒนา เทคโนโลยีการผลิตทั้งภาคเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมการแปรรูป ผลิตผลทางการเกษตร มาตรการเหล่านี้จะก่อให้เกิดความ เชื่อมโยงและเกื้อหนุนแก่ทุกสาขาเศรษฐกิจ และท้ายที่สุด จะทำให้ระบบเศรษฐกิจของภาคเหนือตอนบนขยายตัวทั้งทางด้าน ผลผลิตการจ้างงาน และเพิ่มรายได้แก่ประชาชน