วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้คือ (1)เพื่อ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องสิ่งมีชีวิตกับ สภาวะแวดล้อมของกลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการสอนที่ปรับแล้ว กับกลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการสอนตามคู่มือครูของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 (2)เพื่อเปรียบเทียบความตระหนัก ในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของกลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการ สอนที่ปรับแล้วกับกลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการสอนตามคู่มือ ครูของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 กลุ่มตัวอย่างเป็น นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 จำนวน 84 คน ในปีการศึกษา 2538 โรงเรียนสกลนคร พัฒนศึกษา จังหวัดสกลนคร แบ่ง นักเรียนเป็นกลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลอง กลุ่มละ 42 คน ใช้ เวลาในการสอนกลุ่มละ 20 คาบ คาบละ 50 นาที กลุ่มทดลอง ใช้แผนการเรียนการสอนที่ปรับแล้ว ส่วนกลุ่มควบคุมใช้แผน การเรียนการสอนตามคู่มือครู เป็นเวลา 5 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ (1) แผนการเรียนการสอน ที่ปรับแล้ว (2)แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่อง สิ่งมีชีวิตกับสภาวะแวดล้อม (3) แบบวัดความตระหนักในการ อนุรักษ์สิ่งแวดล้อม ผู้วิจัยได้ทำการสอนเองทั้ง 2 กลุ่ม เมื่อเสร็จสิ้นครบทุกแผนทำการทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนเรื่องสิ่งมีชีวติกับสภาวะแวดล้อม และวัดความ ตระหนักในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมทั้ง 2 กลุ่ม เพื่อนำผล ของคะแนนเฉลี่ยทั้ง 2 กลุ่มมาเปรียบเทียบกัน โดยใช้การ ทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. ผลสัมฤทธ์างการเรียนเรื่องสิ่งมีชีวิตกับสภาวะ แวดล้อมของกลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการสอนที่ปรับแล้วสูง กว่ากลุ่มที่ใช้แผนการเรียนการสอนตามคู่มือครูอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. ความตระหนักในการอนุรักษ์สิ่งแวดล้อมของกลุ่ม ที่ใช้แผนการเรียนการสอนที่ปรับแล้วสูงกว่ากลุ่มที่ใช้ แผนการเรียนการสอนตามคู่มือครูอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .001