การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้ เกี่ยวกับยาม้า และการป้องกันตนเองจากการเสพยาม้าของ นักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสายสามัญทั้งเพศชายและเพศหญิง ปีการศึกษา 2538 ในโรงเรียนมัธยมศึกษา สังกัดกรมสามัญศึกษา ในเขตอำเภอหัวหิน จังหวัดประจวบคีรีขันธ์ แบ่งการศึกษาเป็น 2 ขั้นตอน คือขั้นตอนแรกเป็นการศึกษาเรื่องความรู้ กลุ่ม ตัวอย่างใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ ใช้รวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 272 คนเป็น เพศชาย 117 คน เพศหญิง 155 คน วิเคราะห์ข้อมูลหา โดยใช้สถิติพรรณา ขั้นตอนที่สองเป็นการศึกษาเรื่องการ ป้องกันตนเอง รวบรวมข้อมูลโดยการสนทนากลุ่ม สุ่มตัวอย่าง แบบเจาะจงโดยเลือกตัวอย่างจากนักเรียนที่มีความประพฤติใน เกณฑ์ดี ไม่เคยติดยาเสพติด และสมัครใจเข้าร่วมการสนทนา กลุ่ม ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 21 คน เป็นเพศชาย 9 คน เพศหญิง 12 คน นำข้อมูลมาวิเคราะห์เนื้อหา จากการศึกษาครั้งนี้พบว่า ความรู้เกี่ยวกับยาม้าของ ประชากรส่วนใหญ่ (ร้อยละ 81.3) มีความรู้เฉลี่ยอยู่ใน ระดับดีมากตามเกณฑ์ของกระทรวงศึกษาธิการ ในการป้องกัน ตนเองจากการเสพยาม้า ใช้การตัดสินใจที่จะมีพฤติกรรมอย่างไร บนพื้นฐานของความรู้ถึงโทษของยาม้า สัมพันธภาพในครอบครัว และความมุ่งมั่นในชีวิตเพื่อจะปฏิบัติในกรณีที่มีผู้มาชัก ชวนให้เสพ โดยส่วนใหญ่จะหลีกเลี่ยงและปฏิเสธการใช้ รวมทั้งชี้แนะผู้ชักชวนให้เลิกเสพด้วย สภาพแวดล้อมทั้งใน โรงเรียนและนอกโรงเรียนของประชากร ยังปรากฎว่ามีการใช้ยา ม้า มีการซื้อขายยาม้าและมีการชักชวนให้เสพยาม้า ถึงแม้ว่าความรู้เกี่ยวกับยาม้าของนักเรียนส่วนใหญ่ จะอยู่ในระดับดีมากก็ตาม แต่ยังพบว่าเด็กบางส่วนยังมีความ เข้าใจผิดในเรื่องที่สำคัญและน่าเป็นห่วงอยู่ ซึ่งควรเร่ง แก้ไขความเข้าใจผิดนั้นให้ถูกต้อง นอกจากความเข้าใจที่ ถูกต้องแล้วการคบเพื่อนที่ดี การมีสัมพันธภาพที่ดีใน ครอบครัวและมีความมุ่งมั่นในชีวิตจะช่วยให้เด็กมีภูมิ คุ้มกันยาม้าที่เข้มแข็ง ในขณะเดียวกันที่สิ่งแวดล้อมทั้ง ในโรงเรียนและนอกโรงเรียนก็ควรได้รับการแก้ไขปรับปรุง ไปด้วย มิฉะนั้นจะทำให้การควบคุมและป้องกันการแพร่ระบาด ของยาม้าไม่ได้ผลดีเท่าที่ควร