การศึกษาค้นคว้าถึงทัศนะของนักธุรกิจเมืองเชียงใหม่ ต่อผลกระทบที่ไทยจะได้รับจากโครงการสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจ มีวัตถุประสงค์เพื่อ ให้ทราบถึงทัศนะของนักธุรกิจต่อผล กระทบจากโครงการสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจที่มีต่อประเทศไทย ภาคเหนือ และจังหวัดเชียงใหม่ กลุ่มประชากรที่ใช้ในการศึกษาเป็นกลุ่มนักธุรกิจ ในอำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ ในหลายสาขา การเก็บ ข้อมูลใช้ 2 วิธีคือ แบบสอบถามจำนวน 100 ราย และการ สัมภาษณ์จำนวน 20 ราย ร่วมกับการใช้ข้อมูลแบบทุติยภูมิ นำข้อมูลที่ได้มาหาค่าทางสถิติโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ และ วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของตัวแปรโดยใช้ Chi-Square ที่ ระดับนัยสำคัญ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า นักธุรกิจเห็นว่ารัฐบาลควรสนับสนุน โครงการนี้อย่างจริงจังในทุกด้าน อาทิ สนับสนุนให้มีการ ลงทุน ส่งเสริมการศึกษา และการสื่อสาร รวมทั้งการหาแหล่ง เงินกู้ทั้งในและต่างประเทศอัตราดอกเบี้ยต่ำ นอกจากนี้ รัฐบาลควรได้ปรับปรุงกฏหมายต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง กล่าวคือ กฏหมายคนเข้าเมือง การออกหนังสือวีซ่า และการขนส่ง ระหว่างประเทศ ให้เหมาะสมต่อการใช้ร่วมกันทั้ง 4 ประเทศ นอกจากนี้นักธุรกิจเห็นว่าประเทศจีนและไทยจะได้ประโยชน์ จากโครงการมากกว่าเพราะมีความพร้อมด้านทุนและเทคโนโลยี ในขณะที่ลาวและพม่าอาจจะได้ประโยชน์น้อยกว่าในระยะแรก เพราะมีความพร้อมไม่เท่าจีนและไทย แต่ 2 ประเทศหลัง นี้มีความพร้อมด้านวัตถุดิบและแรงงาน ดังนั้นหากทั้งสี่ ประเทศได้มีการประสานอย่างถูกต้องและเป็นธรรม จะทำให้ อนุภูมิภาคนี้เจริญเติบโตได้อย่างดี แม้ว่าจะมีความแตกต่าง ด้านระบอบการปกครองก็ตาม ก็จะไม่เป็นอุปสรรคในการดำเนิน การของโครงการมากนัก สำหรับผลดีของโครงการสี่เหลี่ยมเศรษฐกิจที่มีต่อ ประเทศไทย กลุ่มนักธุรกิจเชียงใหม่เห็นว่าจะช่วยทำให้ เศรษฐกิจโดยรวมของภาคเหนือดีขึ้น มีการกระจายรายได้ไป สู่ท้องถิ่นเพิ่มขึ้น และสามารถลบภาพลักษณ์ของสามเหลี่ยม ทองคำได้เป็นอย่างดี นักธุรกิจส่วนใหญ่มีความประสงค์จะ เข้าร่วมลงทุนธุรกิจด้านต่าง ๆ ในโครงการ นอกจากนี้ใน จังหวัดเชียงใหม่ยังมีความพร้อมในหลาย ๆ ด้าน อาทิการ เป็นศูนย์กลางทางด้านคมนาคม การสื่อสารและมีสถานศึกษา พร้อมที่จะช่วยผลิตบุคลากรให้สอดคล้องกับโครงการ ในด้านผลเสียต่อประเทศไทย นักธุรกิจให้ทัศนะว่า จะเกิดปัญหาความมั่นคงตามแนวชายแดน การถ่ายเทแรงงาน จากชนบทสู่เมือง สินค้าหนีภาษี และการเคลื่อนย้ายทุน และฐานการผลิตไปสู่ประเทศจีน สำหรับผลเสียที่มีต่อภาคเหนือ นั้นนักธุรกิจเห็นว่าสินค้าทางการเกษตรไม่สามารถที่จะ ต่อสู้ในด้านราคาและคุณภาพ เกิดการเปลี่ยนแปลงโครงสร้าง ทางสังคมจากสังคมเกษตรกรรมไปสู่สังคมอุตสาหกรรมแบบขาด การวางแผน ปัญหาการอพยพแรงงานจากชนบทเข้าสู่เมืองใหญ่ และการหลั่งไหลของคนต่างด้าว อันเป็นสาเหตุของปัญหา อาชญากรรม และชุมชนแออัดในเมือง สำหรับผลเสียต่อธุรกิจในจังหวัดเชียงใหม่ นักธุรกิจ เห็นว่า การท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่จะลดลง และหัน ไปสู่ประเทศจีนหรือประเทศอื่น ๆ โดยไม่ผ่านประเทศไทย และอาจทำให้บริษัทธุรกิจเล็กต้องเลิกทำธุรกิจได้ เพราะ ไม่สามารถแข่งขันต่อไปได้