การศึกษาฉบับนี้ เป็นการศึกษาเกี่ยวกับ การตัดสินใจ เลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษไม่เกินสองขั้น หรือการ ให้รางวัลแก่ อาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ หรือข้าราชการ สาย ก. สังกัดมหาวิทยาลัย เชียงใหม่ ของผู้บริหารวิทยาลัยเชียงใหม่ ซึ่งดำรงตำแหน่ง หัวหน้าภาควิชา และคณบดี อยู่ในปัจจุบัน วัตถุประสงค์ของการศึกษาวิจัยนี้มีอยู่ 3 ประการ คือ ประการแรก ศึกษาวิธีการตัดสินใจสั่งการของผู้บริหาร มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยเฉพาะผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าภาควิชา และคณบดี เฉพาะเรื่องการเลื่อนขั้นเงินเดือนให้แก่ ข้าราชการ ซึ่งดำรงตำแหน่ง อาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ หรือข้าราชการสาย ก. เป็นกรณีพิเศษไม่เกินสองขั้น ประการที่สอง ศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ สั่งการของผู้บริหารดังกล่าว ประการสุดท้าย เพื่อทราบถึงทัศนคติของ อาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ รองศาสตราจารย์ และศาสตราจารย์ หรือ ข้าราชการ สาย ก. ที่มีต่อรูปแบบและวิธีการตัดสินใจ ในเรื่อง การเลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษไม่เกิน สองขั้นของผู้บริหารดังกล่าว และทัศนคติเกี่ยวกับการ เลื่อนขั้นเงินเดือนเป็นกรณีพิเศษไม่เกินสองขั้น จากการศึกษาวิจัย การวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากการ สัมภาษณ์และสอบถาม ผลการวิจัย พบว่า 1. วิธีการเสนอชื่อข้าราชการ สาย ก. ผู้สมควรได้ รับรางวัล ส่วนใหญ่ให้ส่วนราชการระดับภาควิชาเสนอชื่อ ข้าราชการ สาย ก. เกินโควต้าที่ภาควิชาจะได้รับ และส่วน ราชการระดับคณะพิจารณากลั่นกรองรายชื่อดังกล่าว แล้ว เสนอต่อมหาวิทยาลัย 2. หลักเกณฑ์ที่ใช้ประกอบการพิจารณาเสนอให้รางวัล ส่วนใหญ่ถือปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ตามที่กำหนดใน กฏ ก.พ. ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2519) ออกตามความในพระราชบัญญํติ ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการเลื่อน ขั้นเงินเดือน 3. ผู้มีอำนาจตัดสินใจเสนอชื่อ ข้าราชการ สาย ก. ผู้สมควรได้รับรางวัลส่วนใหญ่คือ ผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้า ภาควิชา สำหรับผู้กลั่นกรองรายชื่อแล้วเสนอมหาวิทยาลัย คือผู้ดำรงตำแหน่งคณบดีสำหรับผู้มีอำนาจตัดสินใจเสนอชื่อข้าราชการ สาย ก. ผู้ดำรงตำแหน่งบริหารอันได้แก่ หัวหน้าภาควิชา ผู้ช่วยคณบดี และรองคณบดี ให้ได้รับรางวัล ส่วนใหญ่คือ ผู้ดำรงตำแหน่งคณบดี 4. วิธีการตัดสินใจเสนอให้รางวัลแก่ ข้าราชการ สาย ก. ส่วนใหญ่หัวหน้าภาควิชาใช้วิธีตัดสินใจด้วยตนเอง โดยใช้ข้อมูลเพิ่มเติมจากผู้ใต้บังคับบัญชา สำหรับการ กลั่นกรองรายชื่อ ส่วนใหญ่คณบดีใช้วิธีประชุมปรึกษาและ ประเมินทางเลือกกับกลุ่มผู้ใต้บังคับบัญชา แล้วทำการ ตัดสินใจโดยใช้ความเห็นสอดคล้องกัน สำหรับวิธีการตัดสินใจเสนอให้รางวัลแก่ ข้าราชการ สาย ก. ผู้ดำรงตำแหน่งบริหาร ส่วนใหญ่คณบดี ใช้วิธีตัดสินใจด้วยตนเอง โดยใช้ข้อมูลที่มีอยู่ 5. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจของผู้บริหาร ในการให้รางวัลมาก คือ ปัจจัยด้านหน้าที่การงาน ส่วน ปัจจัยด้านความสัมพันธ์ส่วนตัวและด้านกลุ่มพลังมีอิทธิพล ต่อการตัดสินใจให้รางวัลน้อย ในขณะที่ ข้าราชการสาย ก. ผู้ไม่ได้รับรางวัลมีความเห็นว่า ปัจจัยที่ทำให้ไม่ได้รับ รางวัลมาก คือ ด้านความสัมพันธ์ส่วนตัว และด้านกลุ่มพลัง ส่วนปัจจัยด้านหน้าที่การงานแทบไม่ได้ทำให้ไม่ได้รับ รางวัลเลย แสดงให้เห็นว่า ในปัจจุบัน ปัจจัยด้านความ สัมพันธ์ส่วนตัวและกลุ่มพลังยังมีอิทธิพลต่อการตัดสินใจ ให้รางวัลอยู่บ้าง 6. สำหรับทัศนคติเกี่ยวกับการให้รางวัล ส่วนใหญ่ มีความเห็นว่า กฏ ก.พ. ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2519) ออก ตามความในพระราชบัญญัติระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ. 2518 ว่าด้วยการเลื่อนขั้นเงินเดือน ยังไม่เหมาะสม เนื่องจากกำหนดทางปฏิบัติไม่ละเอียด สมควรที่มหาวิทยาลัย จะได้ออกกฏเกณฑ์ภายในเพิ่มเติมและใช้กับข้าราชการ สาย ก. ทั่วมหาวิทยาลัย และในการให้รางวัลสมควรแยกข้าราชการ สาย ก. ออกจากข้าราชการ สาย ข. และสาย ค. เนื่องจาก ลักษณะงานแตกต่างกัน โดยให้มีการแยกเป็นกลุ่มเป็นระดับตาม เดิม นอกจากนี้ ควรให้ส่วนราชการระดับคณะดำเนินการกับ เศษส่วนโควต้าของรางวัล และไม่ควรใช้ระบบหมุนเวียนในการ ให้รางวัล เพราะขัดกับวัตถุประสงค์ของการให้รางวัล และทำ ให้ข้าราชการไม่กระตือรือร้นในการทำงาน