ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาผลของการเติมแมกเนเซียม ในสารตัวนำยวดยิ่ง Ri(,1.4) Pb(,0.6) Ca(,2) Sr(,2) Cu(,3) O(,z) หรือการแทนที่แคลเซียมหรือสทรอนเซียมด้วย แมกเนเซียมปริมาณที่หมาะสมต่อสมบัติการนำยวดยิ่งของมัน สารตั้งต้นคือ บิสมัทออกไซด์ แคลเซียมคาร์บอเนต สทรอนเซียมคาร์บอเนต คอปเปอร์ออกไซด์ เลคไนเตรต และแมกเนเซียมไนเตรต ได้เตรียมสารละลายโลหะไอออนโดยนำมา ละลายในกรดไนตริกเข้มข้น วิธีการเตรียมนั้นทำได้ โดยการเติมแมกเนเซียมปริมาณต่าง ๆ (0.1-0.5 โมล) ลงไปใน สารตัวนำยวดยิ่งดังกล่าว หรือแทนที่แคลเซียมและสทรอนเซียม ปริมาณ 0.1-0.5 โมล ด้วยแมกเนเซียม ในปริมาณเดียวกัน ตามด้วยการระเหยแห้ง นำตะกอนที่ได้จากการระเหยแห้งมาเผา ผงที่อุณหภูมิ 810-830 องศาเซลเซียส แล้วนำมาอัดเม็ด ด้วยความดัน 10 ตัน/ตารางเซนติเมตร นำเม็ดเหล่านี้ไปเผา เม็ดที่อุณหภูมิระหว่าง 840-855 องศาเซลเซียส พบว่าได้สาร ที่แสดงปรากฏการณ์ไมซ์สเนอร์ที่อุณหภูมิสูงกว่าจุดเดือด ไนโตรเจนเหลว และค่าอุณหภูมิวิกฤต [T(,c)] ขึ้นกับปริมาณ แมกเนเซียมที่เติมลงไป วัดค่าอุณหภูมิวิกฤตได้สูงสุด ประมาณ 107 เคลวิน เมื่อ 0.3 โมลของแคลเซียมถูกแทนที่ด้วย แมกเนเซียม เมื่อทำการวิเคราะห์องค์ประกอบทางเคมีของสาร ที่เตรียมได้ พบว่าอัตราส่วนโดยจำนวนอะตอมของธาตุที่เป็น องค์ประกอบหลักไม่มีการเปลี่ยนแปลงมากนัก สำหรับปริมาณ เปอร์ออกไซด์ในสารตัวนำยวดยิ่งมีแนวโน้มมากขึ้น เมื่อค่าอุณหภูมิวิกฤตเพิ่มขึ้น การวิเคราะห์โครงสร้าง เชิงผลึกโดยใช้วิธีการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์และพบว่า โครงสร้างเป็นแบบเตตระโกนอล มีพารามิเตอร์เลตทิช a = b = 5.70 A(...) และ c = 30.77 A(...)