การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแรงจูงใจ ในการเข้าศึกษาการศึกษานอกโรงเรียนสายสามัญ ระดับมัธยม ศึกษาตอนต้นของนักศึกษากลุ่มวิธีเรียนทางไกล และวิธีเรียน แบบชั้นเรียนเปรียบเทียบแรงจูงใจในการเข้าศึกษาแต่ละด้าน ระหว่างนักศึกษาทั้งสองกลุ่ม และเปรียบเทียบแรงจูงใจใน การเข้าศึกษาของนักศึกษาแต่ละกลุ่ม โดยจำแนกตามเพศ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษาของบิดา ระดับการ ศึกษาของมารดา และรายได้ของนักศึกษาต่อเดือน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาในครั้งนี้ คือ นักศึกษา นอกโรงเรียนสายสามัญ ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น วิธีเรียน ทางไกลและวิธีเรียนแบบชั้นเรียน ของศูนย์บริการการศึกษา นอกโรงเรียนอำเภอเมือง จังหวัดลำปาง ที่ลงทะเบียนเรียน ในภาคเรียนที่ 2 ปีการศึกษา 2539 ที่ระดับความเชื่อมั่น 95% ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 420 คน แยกเป็นนักศึกษาวิธีเรียน ทางไกล 286 คน นักศึกษาวิธีเรียนแบบชั้นเรียน 134 คน ซึ่งได้จากการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน (multi-stage random sampling technique) เครื่องมือที่ใช้ในการ เก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถามประมาณค่าวัดแรงจูงใจ ในการเข้าศึกษา โดยแบ่งแรงจูงใจออกเป็น 4 ด้าน คือ ด้านการศึกษา ด้านอาชีพ ด้านความรักและการยอมรับ และ ด้านอำนาจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการ ทดสอบค่าเอฟ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. นักศึกษาวิธีเรียนทางไกลกลุ่มตัวอย่างมีแรงจูงใจ ในการเข้าศึกษาในระดับปานกลาง เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่ามีแรงจูงใจด้านการศึกษา และด้านความรักและการยอม รับในระดับมากนักศึกษาวิธีเรียนแบบชั้นเรียนกลุ่มตัวอย่างมีแรง จูงใจในการเข้าศึกษาในระดับมาก เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่ามีแรงจูงใจทุกด้าน คือ ด้านการศึกษา ด้านอาชีพ ด้าน ความรักและการยอมรับ และด้านอำนาจในระดับมาก 2. นักศึกษาวิธีเรียนทางไกลและวิธีเรียนแบบชั้นเรียน มีแรงจูงใจในภาพรวมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .001 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า แรงจูงใจทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านการศึกษา ด้านอาชีพ ด้านความรักและการ ยอมรับ และด้านอำนาจ แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .001 3. เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเข้าศึกษาของนักศึกษา วิธีเรียนทางไกล ตามตัวแปร เพศ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษาของบิดา ระดับการศึกษาของมารดา และรายได้ ของนักศึกษาต่อเดือน พบว่า3.1 นักศึกษาเพศชายและเพศหญิง มีแรงจูงใจใน การเข้าศึกษาแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ3.2 นักศึกษาที่เป็นโสดและแต่งงานแล้ว มีแรงจูงใจ ในการเข้าศึกษา โดยภาพรวมแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทาง สถิติ แต่เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านความรักและการ ยอมรับ มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .053.3 อาชีพของนักศึกษา ระดับการศึกษาของบิดา ระดับการศึกษาของมารดา และรายได้ของนักศึกษาต่อเดือน แตกต่างกัน มีแรงจูงใจในการเข้าศึกษาแตกต่างกันอย่างไม่ มีนัยสำคัญทางสถิติ 4. เปรียบเทียบแรงจูงใจในการเข้าศึกษาของนักศึกษา วิธีเรียนแบบชั้นเรียน ตามตัวแปร เพศ สถานภาพสมรส อาชีพ ระดับการศึกษาของบิดา ระดับการศึกษาของมารดา และรายได้ ของนักศึกษาต่อเดือน พบว่า4.1 นักศึกษาเพศชายและเพศหญิง มีแรงจูงใจใน การเข้าศึกษาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านอำนาจ ด้านอาชีพ และ ด้านการศึกษา มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .001 .01 และ .05 ตามลำดับ ส่วนด้านความรักและ การยอมรับ มีความแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ4.2 นักศึกษาที่เป็นโสดและแต่งงานแล้ว โดยภาพรวม มีแรงจูงใจในการเข้าศึกษาแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .001 เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า ด้านอำนาจและ ด้านการศึกษา แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ส่วนด้านอาชีพ และด้านความรักและการยอมรับ แตกต่างกันอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .014.3 อาชีพของนักศึกษา ระดับการศึกษาของบิดา ระดับการศึกษาของมารดา และรายได้ของนักศึกษาต่อเดือน แตกต่างกัน มีแรงจูงใจในการเข้าศึกษาแตกต่างกันอย่างไม่ มีนัยสำคัญทางสถิติ