งานวิจัยนี้ได้ทำการศึกษาสมรรถนะของปั๊มความร้อนซึ่งทำงานร่วมกับสารดูดความชื้นชนิดแข็งเพื่อใช้ในกระบวนการอบแห้ง โดยสารดูดความชื้นที่ใช้คือซิลิกาเจล จัดเรียงตัวแบบแผ่นสลับ (Baffle) วางขวางทางไหลของอากาศที่เข้าสู่กระบวนการอบแห้ง เพื่อลดความชื้นของอากาศตัวแปรที่ทำการศึกษาได้แก่ ขนาดและจำนวนแผ่นสารดูดความชื้นที่ใช้ อุณหภูมิ ความเร็วลมและความชื้นสัมพัทธ์ของอากาศที่เข้าสู่กระบวนการ ในการศึกษาได้ทำการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ของกระบวนการดูดซับความชื้น กระบวนการไล่ความชื้นของสารดูดความชื้น และระบบปั๊มความร้อนขึ้น ในการวิจัยได้สร้างชุดทดสอบโดยใช้สารดูดความชื้นทำงานร่วมกับระบบปั๊มความร้อนเพื่อใช้ในกระบวนการอบแห้ง ระบบปั๊มความร้อนที่ใช้เป็นระบบปั๊มความร้อนแบบอัดไอ ใช้สารทำงานคือ R-134 a ทำการควบคุมความเร็วรอบการหมุนของคอมเพรสเซอร์อยู่ในช่วง 100-2500 rpm. สภาวะอากาศที่เข้าสู่กระบวนการถูกควบคุมให้อยู่ในช่วง 20-40 (,ฐ)C ความชื้นสัมพัทธ์ 50-80 % ความเร็วลม 1-3 m/s ทำการศึกษาระบบที่มีโครงสร้าง 2 ลักษณะคือ แบบ A และ B ในระบบแบบ A นั้นไอน้ำจะถูกแยกออกจากอากาศโดยการกลั่นตัวที่อีวาปอเรเตอร์ จากนั้นจะได้อากาศเย็นไปรับความร้อนที่คอนเดนเซอร์ จะได้อากาศที่เข้าสู่ห้องอบแห้งที่มีความชื้นต่ำ ในระบบแบบ B อากาศจากภายนอกจะได้รับความร้อนจากคอนเดนเซอร์และฮีทเตอร์เท่านั้นก่อนที่จะเข้าสู่ห้องอบแห้ง และอีวาปอเรเตอร์จะดึงความร้อนและลดความชื้นสัมพัทธ์จากอากาศร้อนที่ออกจากห้องอบแห้ง พบว่า ผลจากแบบจำลองมีค่าได้ใกล้เคียงกับผลการทดลองอยู่ในช่วงไม่เกิน10 % จึงใช้แบบจำลองดังกล่าวในการทำนายการประหยัดพลังงาน จากการวิจัยพบว่าการใช้สารดูดความชื้นทำงานร่วมกับปั๊มความร้อนโครงสร้างแบบ B ที่ใช้ในการวิจัยส่งผลให้สามารถใช้พลังงานโดยรวมได้ต่ำลงโดยทำการสับเปลี่ยนสารดูดความชื้นทุกๆ30 นาที จากการวิเคราะห์ทางเศรษฐศาสตร์ เมื่อใช้งานระบบที่เวลา 6,000 ชั่วโมง/ปี ที่อัตราการอบแห้ง 1.5 kg/hr. พบว่าสามารถประหยัดค่าใช้จ่ายได้สูงสุด18,000 -25,000 บาท/ปี ค่าอัตราการคืนทุน (IRR) 78 - 114 % ระยะเวลาคืนทุน 0.9 -1.3 ปี