การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาลักษณะความสัมพันธ์ของอุปสงค์การถือเงินต่อปัจจัยกำหนดทั้งในระยะสั้นและระยะยาว และเพื่อศึกษา วิเคราะห์ความมีเสถียรภาพของอุปสงค์การถือเงินต่อปัจจัยกำหนดในประเทศที่ประสบภาวะวิกฤตทางการเงิน 5 ประเทศได้แก่ ประเทศไทย อินโดนีเซีย มาเลเซีย ฟิลิปปินส์ และเกาหลี โดยมีข้อมูลทุติยภูมิ ประเภทอนุกรมเวลารายเดือนตั้งแต่เดือนมกราคม พ.ศ. 2524 ถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2544 ในการศึกษา ผลการศึกษาอุปสงค์การถือเงินตามความหมายแคบ (~iM~i1) และตามความหมายกว้าง(~iM~i2) ของทั้ง 5 ประเทศ โดยเทคนิค Cointegration and Error Correction ตามวิธีของJohansen and Juselius พบว่า มีความสัมพันธ์ระยะยาวต่อปัจจัยกำหนดคือ รายได้ประชาชาติอัตราเงินเฟ้อ และอัตราแลกเปลี่ยน และมีการปรับตัวในระยะสั้นเพื่อเข้าสู่ดุลยภาพในระยะยาว อย่างไรก็ตามผลการศึกษาพบว่าอุปสงค์การถือเงินตามความหมายแคบพบว่า มีเพียงรายได้ประชาชาติที่มีอิทธิพลต่ออุปสงค์การถือเงินของประเทศอินโดนีเซียอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และมีเพียงอัตราเงินเฟ้อเท่านั้นที่มีอิทธิพลต่ออุปสงค์การถือเงินของประเทศมาเลเซียอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนผลการศึกษาอุปสงค์การถือเงินตามความหมายกว้างพบว่ามีเพียงอัตราเงินเฟ้อเท่านั้น ที่มีอิทธิพลต่ออุปสงค์การถือเงินของประเทศฟิลิปปินส์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ผลการศึกษาความมีเสถียรภาพของอุปสงค์การถือเงินของทั้ง 5 ประเทศ โดยเทคนิค CUSUM Test และ CUSUM of Squares Test พบว่ามีเสถียรภาพของอุปสงค์การถือเงินทั้งตามความหมายแคบ (~iM~i1) และตามความหมายกว้าง (~iM~i2) ตั้งแต่ช่วงก่อนเกิดภาวะวิกฤตทางการเงิน ปี พ.ศ. 2540 และต่อมามีการปรับตัวเข้าสู่ความมีเสถียรภาพในช่วงหลังเกิดภาวะวิกฤตทางการเงินในที่สุด