การวิจัยเชิงคุณภาพนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาพฤติกรรมการแสวงหาการรักษา พยาบาลของผู้ป่วยโรคเอดส์ ตั้งแต่เริ่มรับรู้ว่ามีอาการป่วยหรือเริ่มรับรู้ว่า ติดเชื้อเอชไอวี จนกระทั่งเข้าสู่อาการป่วยในระยะสุดท้าย ผู้ให้ข้อมูลหลักเป็น ผู้ติดเชื้อเอชไอวีและผู้เป็นโรคเอดส์ทั้งเพศชายและเพศหญิงจำนวน 29 ราย มีอายุระหว่าง 20-56 ปี ทำการคัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจง เก็บรวบรวมข้อมูล โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก การสังเกตแบบมีส่วนร่วม จดบันทึกข้อมูล ให้รหัส ข้อมูลและวิเคราะห์ข้อมูลเชิงเนื้อหาไปพร้อมกัน ใช้เวลาในการเก็บรวบรวมข้อ มูล 8 เดือน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยโรคเอดส์มีพฤติกรรมการแสวงหาการรักษาพยาบาลแบ่งได้เป็น 2 ลักษณะ ได้แก่ พฤติกรรมการแสวงหาการรักษาพยาบาลในระยะไม่ปรากฎอาการ ผู้ป่วยมีพฤติกรรมแบ่งได้ 5 ขั้นตอน คือ (1) การรับรู้เกี่ยวกับความเจ็บป่วย (2) การตรวจเลือดซ้ำ (3) การปกปิดหรือปิดบังความเจ็บป่วย (4) การยอมรับ ความเจ็บป่วยและ (5) การปฏิเสธไม่ยอมรับความเจ็บป่วยซึ่งสามารถสรุปพฤติกรรม ของผู้ป่วยในระยะนี้ได้เป็น 4 รูปแบบคือรูปแบบที่ 1 (1)(2)(3)(4) รูปแบบที่2 (1)(3)(4) รูปแบบที่ 3 (1)(2)(3)(5) รูปแบบที่ 4 (1)(3)(5) สำหรับลักษณะ ที่สองได้แก่ พฤติกรรมการแสวงหาการรักษาพยาบาลในระยะที่มีอาการสัมพันธ์กับเอดส์ จนถึงเป็นเอดส์เต็มขั้นพบว่าผู้ป่วยมีพฤติกรรม 6 ขั้นตอน คือ (1) การรับรู้เกี่ยว กับความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับตนเอง (2) การปกปิดหรือปิดบังความเจ็บป่วย (3) การ แสวงหาข้อมูล (4) การปรึกษาบุคคลที่มีความสำคัญสำหรับผู้ป่วย (5) การแสวงหา บริการสุขภาพและวิธีการรักษาพยาบาล และ (6) การประเมินผลการรักษา ซึ่งตั้งแต่ รับรู้เกี่ยวกับความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับตนเองจนถึงประเมินผลการรักษาในแต่ละครั้ง ผู้ป่วยมีพฤติกรรมสลับไปมาหลากหลายรูปแบบโดยในการตัดสินใจเลือกสถานที่รักษา พยาบาลหรือเลือกวิธีการรักษาพยาบาล ผู้ป่วยจะพิจารณาร่วมกันระหว่างผลของการ รักษาพยาบาลและบริบทของการเลือกใช้บริการสุขภาพ นอกจากนี้ยังพบว่าเมื่อเผชิญกับภาวะใกล้ตาย ผู้ป่วยมีพฤติกรรมแสดงถึงความ ต้องการ 4 ประการคือความต้องการหายจากความเจ็บปวดและทุกข์ทรมาน ต้องการ เห็นบุคคลอันเป็นที่รักมาอยู่ใกล้ๆ ต้องการการดูแลช่วยเหลือและกำลังใจ และสุด ท้ายต้องการตายอย่างสงบ