ได้ทำการเก็บตัวอย่างน้ำดื่มบรรจุขวดที่จำหน่ายในแต่ละภาคของประเทศไทย จำนวน 150 เครื่องหมายการค้า (300 ตัวอย่าง) จากจังหวัดที่มีประชากรมากที่สุด ใน 3 อันดับแรกของแต่ละภาค ทำการวิเคราะห์ตัวอย่างน้ำดื่มที่จำหน่ายระหว่าง เดือนพฤษภาคม 2541 ถึง ตุลาคม 2541 ปริมาณของโลหะบางชนิด (อลูมิเนียม, อาร์เซนิค, เบอริลเลียม, แคดเนียม, โคบอลท์, โครเมียม, ทองแดง, เหล็ก, แมงกานีส, นิคเกิล, ตะกั่ว, ซีลิเนียม, วาดาเนียม, สังกะสี) และ โคลิฟอร์มแบคทีเรียในน้ำดื่มบรรจุขวด โดยวิธีวิเคราะห์แบบอินดัคทีฟลี คูเปลด พลาสมา (Inductively Coupled Plasma) และเทคนิคการหมักแบบหลายหลอด (MPN test) ตามลำดับ ผลการวิเคราะห์นำไปเทียบกับประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 61 (พ.ศ.2524) และ 135 (พ.ศ.2534) ส่วนปริมาณความเสี่ยง พิจารณาตามระบบข้อมูล ความเสี่ยงแบบผสมผสาน (Integrated Risk Information System) ที่กำหนดโดยองค์กร ป้องกันสิ่งแวดล้อมของสหรัฐอเมริกา ~bผลการศึกษาพบว่า~b น้ำดื่มบรรจุขวดที่ไม่ได้มาตรฐานทั้งหมดมีจำนวน 137 เครื่องหมายการค้า คิดเป็นร้อยละ 91.33 ของตัวอย่างทั้งหมด โดยไม่ได้มาตรฐาน ทางเคมี และโคลิฟอร์ม แบคทีเรีย ร้อยละ 90.67 และ 10 ตามลำดับ สาเหตุที่ไม่ได้ มาตรฐานทางเคมีเนื่องจากปริมาณซิลิเนียม, แมงกานีส และอลูมิเนียม คิดเป็น ร้อยละ 90.67, 3.33 และ 0.67 ตามลำดับ ส่วนโคลิฟอร์ม แบคทีเรียไม่ได้มาตรฐาน คิดเป็นร้อยละ 10 ส่วนการบริโภคน้ำดื่มบรรจุขวดอาจได้รับอันตราย จากปริมาณการ สะสมของแมงกานีส ซึ่งพบเพียง 1 เครื่องหมายการค้า คิดเป็นร้อยละ 0.67 ได้แก่ น้ำดื่มบรรจุขวดที่จำหน่ายในจังหวัดนครศรีธรรมราช มีความเสี่ยงของการได้รับ ปริมาณโลหะดังกล่าวมากสุด ซึ่งคิดเป็นร้อยละ 10 นอก จากนั้นยังพบว่าโลหะหนัก ที่ทำการศึกษา และโคลิฟอร์มแบคทีเรีย ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญกับประเภท ของกิจการ ราคา และภาชนะที่ใช้บรรจุ ข้อมูลเหล่านี้เป็นประโยชน์ในการแก้ไข ปรับปรุง การสุขาภิบาลสิ่งแวดล้อมของการผลิต เพื่อให้คุณภาพน้ำดื่มเป็นไปตาม มาตรฐาน ไม่ก่อให้เกิดอันตรายต่อผู้บริโภคต่อไป