การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างแรงสนับสนุนทางสังคม ปัจจัยคัดสรร คือ เพศ อายุ สถานภาพสมรส ระยะเวลาที่ทราบว่าติดเชื้อ และระยะเวลา การดำเนินโรค กับพฤติกรรมเผชิญความเครียดของผู้ติดเชื้อเอชไอวี ที่มารับบริการโรงพยาบาล ชลบุรี เป็นผู้ป่วยนอกที่มีผลการตรวจเลือดแอนตีบอดีต่อเชื้อเอชไอวีเป็นบวก และได้รับการ ให้คำปรึกษาเรื่องโรคเอดส์ แล้วอย่างน้อย 1 ครั้ง จำนวน 100 คน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วย แบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล ข้อมูลแรงสนับสนุนทางสังคม และพฤติกรรมเผชิญความเครียด วิเคราะห์ทางสถิติด้วยค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สหสัมพันธ์ การทดสอบค่าที การ วิเคราะห์ ความแปรปรวนและการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ~bผลการศึกษา พบว่า~b แรงสนับสนุนทางสังคม มีความสัมพันธ์ทางบวกกับพฤติกรรมเผชิญความเครียด ด้านเผชิญ หน้ากับปัญหาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.242, p<.05) และมีความสัมพันธ์ ทางลบกับพฤติกรรมเผชิญความเครียดด้านจัดการกับอารมณ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=-.296, p<.05) ตัวแปรที่สามารถทำนายการเผชิญความเครียดด้านจัดการกับอารมณ์ คือ แรงสนับสนุนทางสังคม ซึ่งมีสมการทำนายในรูปคะแนนดิบคือ Y(^) (พฤติกรรมด้านจัดการกับอารมณ์) = 12.59 + .09 (แรงสนับสนุนทางสังคม) และตัวแปร ระยะการดำเนินโรค เพศ แรงสนับสนุนทางสังคม สามารถร่วมทำนาย การเผชิญ ความเครียดด้านเผชิญหน้ากับปัญหาของผู้ติดเชื้อเอชไอวี โดยมีสมการทำนายในรูปคะแนนดิบคือ Y(^) (พฤติกรรมด้านเผชิญหน้ากับปัญหา) = 15.01 + 5.55 (ระยะการดำเนินโรค) + 3.40 (เพศ) + 0.09 (แรงสนับสนุนทางสังคม) ผลการศึกษาที่ได้ เป็นแนวทางให้ทีมสุขภาพที่ดูแลผู้ติดเชื้อเอชไอวีให้การช่วยเหลือ และส่งเสริมแรงสนับสนุนทางสังคมเพื่อพัฒนาสมรรถนะการเผชิญความเครีดของผู้ติดเชื้อ ให้มี พฤติกรรมพยายามแก้ปัญหามากขึ้น ควบคู่กับการพัฒนาและสนับสนุนศักยภาพของเครือข่ายที่ให้ การสนับสนุนทางสังคมของผู้ติดเชื้อเอชไอวี