ศึกษาประสิทธิภาพของ florfenicol (FF) เปรียบเทียบกับ chloramphenicol (CAP) ในการยับยั้งเชื้อ vibrios ก่อโรคในกุ้งกุลาดำ (~iPenaeus monodon~i) และผลของน้ำทะเลต่อประสิทธิภาพของยาโดยวิธีantimicrobial agar dilution susceptibility test พบว่าความเข้มข้นต่ำสุดของ FF และ CAP ที่สามารถยับยั้งเชื่อ vibiros ที่ใช้ทดสอบ (Minimum Inhibitory Concentrations

MICs) (จำนวน 102 isolates) เมื่อทดสอบในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ผสมน้ำกลั่นคือ 0.5-2 (+,m)g/ml และ 0.5-8(+,m)g/ml ตามลำดับ เมื่อทดสอบประสิทธิภาพของยาในอาหารเลี้ยงเชื้อที่ผสมน้ำทะเลความเค็ม 5% พบว่า MICs ของ FF มีช่วงกว้างขึ้นเป็น 0.5-4(+,m)g/mlและ MICs ของ CAP ไม่เปลี่ยนแปลง ค่า MICs แสดงว่ายาต้านจุลชีพทั้งสองชนิดมีประสิทธิภาพในการยับยั้งการเจริญของเชื้อ vibrios ที่แยกได้จากกุ้งกุลาดำป่วยเนื่องจาก FF เป็นยาต้านจุลชีพที่อนุญาตให้ใช้ในสัตว์เลี้ยงเพื่อการบริโภค จึงทดสอบการให้ยา FF ในกุ้งกุลาดำ โดยการให้ยาผสมอาหารในขนาด 0.8 mg FFต่อกิโลกรัมอาหาร ติดต่อกัน 5 วัน ให้อาหารวันละประมาณ 2.5% ของน้ำหนักตัวกุ้ง (น้ำหนักตัวเฉลี่ย14-15.5 g) และแบ่งให้วันละ 3 มื้อ วิเคราะห์ปริมาณ florfenicol-amine (FFA) ตกค้างในเนื้อเยื่อของกุ้งกุลาดำระหว่างการให้ยาและภายหลังการหยุดยาโดยวิธี High Performance Liquid Chromatography (HPLC)ใช้ UV detector ที่ความยาวคลื่น 220 นาโนเมตร ผลการทดสอบวิธีวิเคราะห์แสดง Retention time ของ FFAที่ 11.796-12.437 นาที จากการทดสอบประสิทธิภาพของวิธีวิเคราะห์โดยเติมสารละลายมาตรฐาน FFA 1(+,m)g ต่อกรัมเนื้อเยื่อในกุ้งกุลาดำ มีอัตราการคืนกลับของสารเฉลี่ย 79.2% ในกล้ามเนื้อและ 80.7%ใน hepatopancreas ตามลำดับ กุ้งที่ได้รับยาตรวจพบความเข้มข้นเฉลี่ยสูงที่สุดของ FFA (C(,max)) ในhepatopancreas เท่ากับ 0.7(+,m)g ต่อกรัมเนื้อเยื่อที่เวลา 1 ชั่วโมง (t(,max)) และในกล้ามเนื้อเท่ากับ0.05 (+,m)g ต่อกรัมเนื้อเยื่อ (C(,max)) ที่เวลา 4 ชั่วโมง (t(,max)) หลังจากได้รับยาครั้งแรก ความเข้มข้นเฉลี่ยของ FFA ในกล้ามเนื้อและ HP สม่ำเสมอตลอดระยะเวลาของการให้ยา และค่อยๆ ลดลงหลังหยุดการให้ยาจนไม่สามารถตรวจพบได้ในวันที่ 7 หลังการหยุดยา พบว่าประมาณ 50% ของปริมาณยาที่ผสมในอาหารละลายออกสู่น้ำภายใน 1 ชั่วโมงหลังจากอาหารผสมยาสัมผัสในน้ำระบบปิด ผลการวิเคราะห์แสดงว่าความเข้มข้นของ FFA ที่พบในเนื้อเยื่อกุ้งตลอดระยะเวลาให้ยาต่ำกว่าค่ MIC(,50) ของ FF (1 (+,m)g/ml) ซึ่งอาจสัมพันธ์กับการสูญเสียยาที่ผสมในอาหารละลายออกสู่น้ำ