วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้เพื่อค้นหาความมีคุณค่าของรายงานการสอบบัญชีในการพยากรณ์ความเป็นไปได้ของการเข้าสู่หมวดฟื้นฟูกิจการของบริษัท กลุ่มตัวอย่าง คือ บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย ระหว่างปี 2541-2547 การศึกษาครั้งนี้ใช้เทคนิคการจับคู่ (a pair matched sample) ของตัวแปรตามระหว่างบริษัทในกลุ่มฟื้นฟูกิจการและกลุ่มที่มีผลการดำเนินงานตามปกติ โดยใช้สินทรัพย์รวมและกลุ่มอุตสาหกรรมเป็นเกณฑ์การจับคู่ ตัวแปรอิสระประกอบด้วย ความเห็นของผู้สอบบัญชีชนิดการดำเนินงานต่อเนื่องเป็นตัวแปรที่สนใจในการศึกษา และใช้อัตราส่วนทางการเงินที่ประสบความสำเร็จในการพยากรณ์บริษัทที่ประสบปัญหาการล้มเหลวทางธุรกิจเป็นตัวแปรควบคุม ในการศึกษาครั้งนี้ใช้สถิติเชิงพรรณนา (ความถี่ และร้อยละ ค่าต่ำสุด ค่าสูงสุด ค่ามัธยฐาน ค่าฐานนิยมและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน) และสถิติเชิงอนุมาน (การวิเคราะห์ความถดถอยโลจิสติค)ในการวิเคราะห์ข้อมูล ผลการทดสอบพบว่า ณ ระดับความเชื่อมั่น 95% งบการเงินที่ผู้สอบบัญชีกล่าวถึงการดำเนินงานต่อเนื่องมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับโอกาส (ความน่าจะเป็น) ในการพยากรณ์การเข้าสู่การถูกฟื้นฟูกิจการของบริษัทจดทะเบียน นอกจากนี้ผลการศึกษายังพบว่า บริษัทจดทะเบียนมีโอกาสที่จะถูกฟื้นฟูกิจการในกรณีที่ (1) ผลการดำเนินงานขาดทุนติดต่อกัน(2) อัตราส่วนของหนี้สินรวมต่อสินทรัพย์รวมเพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม ขนาดของกิจการและอัตราส่วนกำไรสะสมต่อสินทรัพย์รวม ไม่มีความสัมพันธ์กับการพยากรณ์การเข้าสู่การถูกฟื้นฟูกิจการของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์อย่างมีนัยสำคัญ