การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา ผลของการใช้โปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ประโยชน์ต่อพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพตาในผู้สูงอายุ โดยใช้รูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของ Pender (2002) แนวคิดทฤษฎีความสัมพันธ์เชื่อมโยงของ Thorndike (cited inBernard, 1972) และการโทรศัพท์เยี่ยมบ้าน กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุจำนวน 40 คน จัดเป็นกลุ่มควบคุม 20 คน และกลุ่มทดลอง 20 คน โดยจับคู่ในเรื่อง เพศ การศึกษา รายได้ และโรคประจำตัวกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ และกลุ่มทดลองได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ประโยชน์ประกอบด้วย 4 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนการบรรยาย ขั้นตอนการฝึกปฏิบัติ ขั้นตอนการอภิปรายกลุ่มและขั้นตอนการกระตุ้นการปฏิบัติ เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบวัดพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพตาของผู้สูงอายุ ผู้วิจัยดัดแปลงจากแบบวัดของ วีระ อิงคภาคสกรและคณะ (2545) สร้างขึ้นจากรูปแบบการส่งเสริมสุขภาพของ Pender (1996) ได้ค่าความเที่ยง .86 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย และสถิติทดสอบที ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพตาของผู้สูงอายุหลังได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ประโยชน์สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการรรับรู้ประโยชน์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. ค่าเฉลี่ยของคะแนนพฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพตาของผู้สูงอายุหลังได้รับโปรแกรมการส่งเสริมการรับรู้ประโยชน์สูงกว่าผู้สูงอายุที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01