การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาการส่งเสริมมิตรภาพในเด็กวัยอนุบาลของครูและผู้ปกครองในเขตกรุงเทพ ในด้านการเริ่มความสัมพันธ์ การคงความสัมพันธ์ที่ดี และการลดความขัดแย้ง ตัวอย่างประชากร ประกอบด้วยครูเด็กอนุบาลจำนวน 286 คน และผู้ปกครองเด็กอนุบาล จำนวน 392 คน ของโรงเรียนในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษากรุงเทพมหานครเขต 1 สังกัดกรุงเทพมหานคร และสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์ และแบบสังเกต ข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้วิเคราะห์โดย แจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ หาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยมีดังนี้ ครูและผู้ปกครองส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล ครบทั้ง 3 องค์ประกอบ ได้แก่การเริ่มความสัมพันธ์ การคงความสัมพันธ์ที่ดี และการลดความขัดแย้ง นอกจากนี้ ครูและผู้ปกครองส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล ครบทั้ง 2 บทบาท ได้แก่ การให้โอกาส และการสนับสนุน สรุปได้ดังนี้ 1) ด้านการให้โอกาส: ครูและผู้ปกครองพบปัญหาในการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล ครบทั้ง 3 องค์ประกอบ ทั้ง 2 วิธี ได้แก่ 1. การจัดกิจกรรมและ 2. การจัดสภาพแวดล้อม 2) ด้านการสนับสนุน: ครูและผู้ปกครองพบปัญหาในการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล ครบทั้ง 3 องค์ประกอบ ดังนี้ 2.1) การเริ่มความสัมพันธ์ ครูและผู้ปกครองพบปัญหาการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็ก วัยอนุบาล 5 วิธี ได้แก่ การให้กำลังใจ การกระตุ้นความสนใจ การให้ความช่วยเหลือ และการให้ความเข้าใจ การตอบสนองความต้องการ นอกจากนี้ผู้ปกครองพบปัญหาในการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาลแตกต่างจากครู 1 วิธี ได้แก่การเป็นแบบอย่าง 2.2) การคงความสัมพันธ์ที่ดี: ครูและผู้ปกครองพบปัญหาการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล 4 วิธี ได้แก่การให้กำลังใจ การกระตุ้นความสนใจ การให้ความช่วยเหลือ และการให้ความเข้าใจ นอกจากนี้ผู้ปกครองพบปัญหาในการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาลแตกต่างจากครู 2 วิธี ได้แก่ การตอบสนองความต้องการ และการเป็นแบบอย่าง2.3) การลดความขัดแย้ง: ครูและผู้ปกครองพบปัญหาการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาล5 วิธี ได้แก่ การให้กำลังใจ การกระตุ้นความสนใจ การให้ความช่วยเหลือ การให้ความเข้าใจและการเป็นแบบอย่าง และครูพบปัญหาในการส่งเสริมมิตรภาพให้แก่เด็กวัยอนุบาลแตกต่างจากผู้ปกครอง 1 วิธี ได้แก่ การตอบสนองความต้องการ