การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ คือ 1. วิเคราะห์การรายงานข่าวคลื่นยักษ์สึนามิของหนังสือพิมพ์ตามแนวคิดการเล่าเรื่อง ในแต่ละช่วงเวลา 2. วิเคราะห์กระบวนการและผลลัพธ์ของการสร้างความหมายทางสังคมของการเล่าเรื่องในข่าวคลื่นยักษ์สึนามิ 3. ศึกษาปัจจัยที่มีส่วนในการกำหนดรูปแบบการเล่าเรื่องในข่าวคลื่นยักษ์สึนามิ ของหนังสือพิมพ์ทั้งหมด 6 ฉบับ คือ ไทยรัฐ ข่าวสด มติชน ไทย-โพสต์ โพสต์ทูเดย์ และกรุงเทพธุรกิจ ตั้งแต่ธันวาคม 2547 ถึง มิถุนายน 2548 โดยสัมภาษณ์ตัวละคร(แหล่งข่าว) จำนวน 5 คนผลการวิจัยพบว่า 1. หนังสือพิมพ์มีโครงสร้างตามแบบแผนการเล่าเรื่องอย่างชัดเจน ประกอบด้วยการดำเนินเรื่องที่แบ่งตัวละครออกเป็นฝ่าย ใช้ฉากซ้ำไปซ้ำมา และกระตุ้นอารมณ์ด้วยภาษาที่เห็นภาพพจน์ราวกับอยู่ในเหตุการณ์ ทำให้ข่าวคลื่นยักษ์สึนามิเป็นข่าวที่เต็มไปด้วยอารมณ์เศร้า ตื่นตะลึง และความหวาดกลัว มากเกินไป 2. การเล่าเรื่องมีส่วนในการสร้างความเป็นจริงให้กับหนังสือพิมพ์ ทั้งในแง่การนำไปสู่ความหมายที่ดีของชีวิต และสร้างความเข้าใจผิด ด้วยลีลาการใช้ภาษาที่เร้าความสนใจจากการเล่าเรื่อง 3. ปัจจัยมีผลต่อการเล่าเรื่องในข่าวคลื่นสึนามิมีทั้งปัจจัยภายนอกองค์กร ซึ่งแอบอิงกับแหล่งข่าวที่คุ้นเคย เช่น แหล่งข่าวทางราชการ ปัจจัยภายในองค์กรเช่น วัฒนธรรมที่ปฏิบัติในที่ทำงาน ไปจนถึงปัจจัยจากตัวนักข่าวในการตัดสินใจเลือกนำเสนอข่าว