ได้เตรียมตัวเร่งปฏิกิริยาออกไซด์ผสมของนิกเกิล/แมกนีเซียม/เซอร์โคเนียม จากวิธีการเตรียมที่ต่างกัน 4 วิธี ได้แก่ การตกตะกอนร่วม co-preciptiation (CP), พรีเคอเซอร์ซิตริกแอซิดcitric acid precursor technique (CT), พรีเคอเซอร์ซิตริกแอซิดที่มีการดัดแปร modifiedcitric acid precursor technique (MCT), พรีเคอเซอร์ซิตริกแอซิด/เอทิลีนไกลคอลที่มีการดัดแปร modified citric acid/ethylene glycol precursor technique (MCTE)ได้พิสูจน์เอกลักษณ์ของตัวเร่งปฏิกิริยาด้วยเทคนิคการเลี้ยวเบนรังสีเอ๊กซ์ (XRD), กล้องอิเล็กตรอนแบบส่องผ่าน (TEM), กล้องอิเล็กตรอนแบบส่องกราด (SEM), การวิเคราะห์รังสีเอ๊กซ์แบบกระจายพลังงาน (EDX), ฟูเรียร์ทรานสฟอร์มอินฟราเรดสเปกโทรสโคปี (FTIR), การวิเคราะห์เทอร์โมเกรวิเมตริก (TGA) และ Brunauer-Emmet-Teller (BET) ได้ศึกษาตัวแปรที่มีผลต่อลักษณะและสมบัติของออกไซด์ผสมของนิกเกิล/แมกนีเซียม/เซอร์โคเนียม ได้แก่ สัดส่วนโดยโมลของแมกนีเซียม/เซอร์โคเนียม ปริมาณโลหะนิกเกิล อุณหภูมิในการเผา เวลาในการเผาสารเติมแต่งดีบุก (Sn) จากผล XRD พบว่าเมื่อใช้สัดส่วนโดยโมลของแมกนีเซียม/เซอร์โคเนียมเท่ากับ 4 และปริมาณนิกเกิล 15% โดยน้ำหนักออกไซด์อยู่ในรูปเฟส cubic Mg-ZrO(,2)การเตรียมออกไซด์ผสมด้วยวิธี CP ใช้อุณหภูมิในการเผาที่ต่ำกว่าวิธีอื่น (600(+,ฐ)ซ) ให้ออกไซด์ผสมที่มีพื้นที่ผิว 136 ตารางเมตร/กรัม และขนาดรูพรุนที่เล็ก ส่วนการเตรียมด้วยวิธี CT ซึ่งเป็นวิธีที่มีการเผาเพียงครั้งเดียว ใช้อุณหภูมิในการเผาที่สูง (800(+,ฐ)ซ)ให้ออกไซด์ผสมที่มีพื้นที่ผิวน้อยที่สุด และมีขนาดรูพรุนที่เล็ก วิธี MCT ซึ่งมีการเผา2 ครั้ง ให้ออกไซด์ที่มีพื้นที่ผิวสูง (145 ตารางเมตร/กรัม) และขนาดรูพรุนที่ใหญ่สำหรับวิธี MCTE ให้พื้นที่ผิวที่สูง (144 ตารางเมตร/กรัม) ลักษณะพื้นผิวที่ได้จากเทคนิค SEM แสดงให้เห็นอนุภาคโลหะรูปร่างกลม มีขนาดอนุภาคในระดับนาโนเมตร