โอเลฟินมีความสำคัญทั้งในแง่เป็นสารขั้นกลางในเคมีอินทรีย์สังเคราะห์ ในการเปลี่ยนรูปเป็นหมู่ฟังก์ชันอื่นที่หลากหลายและเป็นสารที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพ จึงมีงานวิจัยจำนวนมากพยายามพัฒนาวิธีการที่หลากหลายเพื่อสังเคราะห์สารในกลุ่มนี้ หนึ่งในวิธีการเหล่านั้นคือ การสังเคราะห์ จากวิธีการขั้นตอนเดียวของปฏิกิริยา Horner-Witting ซึ่งเป็นวิธีการที่รวมปฏิกิริยา Horner-Witting และตามด้วยปฏิกิริยาแรดิคัลที่เป็นกลางเข้าด้วยกันที่ได้ทำการศึกษาในการเตรียมแอลคีนที่มีความจำเพาะเจาะจงทางสเทอริโอเคมี โดยปราศจากขั้นตอนการแยกของผสมของไดแอสเทอริโอเมอร์ที่เป็นอีรีโทรและทรีโอออกจากกัน จากการศึกษาโดยทั่วถึงภายใต้ภาวะการกำจัดออกโดยใช้ Ph(,2)SiH(,2) หนึ่งส่วน ในขณะที่มีตัวเริ่มต้นที่เป็นแรดิคัลทำปฏิกิริยากับเอสเมทิลไดไทโอคาร์บอเนตหรือแซนเทรตของเบต้าไฮดรอกซีฟอสฟีนออกไซด์นั้นพบว่าไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอในการเปลี่ยนรูปเป็นโอเลฟิน เนื่องจากความแข็งแรงของพันธะคาร์บอน-ฟอสฟอรัส อย่างไรก็ตามแซนเทรตเหล่านี้ที่มีฟอสฟอรัสเป็นองค์ประกอบนั้น สามารถใช้เป็นสารขั้นกลางในงานวิจัยต่อไปในอนาคตทั้งในแง่ของปฏิกิริยาดีออกซิจิเนชันและงานวิจัยในด้านอื่นๆ อีกแนวทางหนึ่งคือ การสังเคราะห์จากปฏิกิริยาการกำจัดออกด้านเดียวของซีลีนอกไซด์ผ่านไดออร์แกนนิลซีลีไนด์ที่ไม่สมมาตร วิธีการใหม่ที่ได้พัฒนาขึ้นนั้นเป็นปฏิกิริยาขั้นตอนเดียวที่ไม่รุนแรง และทำได้ในทางปฏิบัติในการสังเคราะห์ไดออร์แกนนิลซีลีไนด์จากสารตั้งต้นสองชนิดที่เป็นออร์แกนนิลเฮไลด์และแอลคิลไดฟินิลฟอสฟิไนท์ ภายใต้ภาวะที่เหมาะสม สารตั้งต้นเหล่านี้ทำปฏิกิริยากับ PhSeSePh ที่มีอินเดียมในตัวทำละลาย CH(,2)Cl(,2)ที่อุณหภูมิฟลักซ์เกิดเป็นไดออร์แกนนิลซีลีไนด์ที่ไม่สมมาตรเพียงอย่างเดียว ไพรมารีเซกันดารีและเทอร์เชียรีแอลคิลและเอซิลฟีนิลซีลีไนด์สามารถเตรียมได้สำเร็จในปริมาณปานกลางถึงสูงมาก ไดออร์แกนนิลซีลีไนด์ที่ไม่สมมาตรสามารถเตรียมโอเลฟีนได้ โดยใช้ H(,2)O(,2)ภายใต้ภาวะที่ไม่รุนแรงและเป็นกลาง ซึ่งสามารถประยุกต์ในการสังเคราะห์สารผลิตภัณฑ์ธรรมชาติบางชนิดที่มีฤทธิ์ทางชีวภาพได้