วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์กลวิธีการนำเสนอและแนวคิดในบทละครโต้กลับวรรณกรรมเอกเรื่อง ~i~bUne Tempete~b~i ของเอเม เซแชร์ ~i~bPantomime~b~iของเดเร็ก วอลค็อตและ ~i~bM. Butterfly~b~i ของเดวิด เฮนรี ฮวงโดยเป็นเครื่องมือตอบโต้อคติทางเชื้อชาติและความสัมพันธ์เชิงอำนาจในงานวรรณกรรมเอกของยุโรปเรื่อง ~i~bThe Tempest~b~iของวิลเลียม เชกสเปียร์ ~i~bRobinson Crusoe~b~i ของแดเนียล ดิโฟและ ~i~bMadama Butterfly~b~iของจาโคโม ปูชชินี จากการศึกษาพบว่าวรรณกรรมเอกของยุโรปทั้งสามเรื่องได้นำเสนออคติทางเชื้อชาติด้วยการสร้างภาพลักษณ์ของตัวละครที่เป็นชนชาติอื่นที่ไม่ใช่ยุโรปให้มีความเป็นอื่นในลักษณะที่เป็นคู่ตรงข้ามกับชาวยุโรป ลักษณะของคู่ตรงข้ามที่ชาวยุโรปนำมาใช้เพื่ออธิบายความแตกต่างระหว่างชาวยุโรปกับชนชาติอื่น ได้แก่ คู่ตรงข้ามระหว่างผิวขาว-ผิวดำ นาย-ทาส ชาย-หญิงแล้วจัดวางความแตกต่างนั้นในลักษณะที่ไม่เท่าเทียมกันเพื่อให้ชนชาติอื่นเป็นตัวแทนของความด้อยที่มายืนยันความสูงส่งให้แก่ตัวตนของชาวยุโรป แตเนื่องจากวรรณกรรมทั้งสามได้รับการยกย่องให้เป็นวรรณกรรมเอกซึ่งเป็นเครื่องหมายแสดงถึงความยิ่งใหญ่และความมีคุณค่าก็ทำให้อคติดังกล่าวถูกมองข้าม นักเขียนซึ่งเป็นชนชาติอื่นสร้างบทละครโต้กลับวรรณกรรมเอกขึ้นเพื่อปลดแอกตนเองจากการตกเป็นอาณานิคมทางความคิดของชาวยุโรป ผู้เขียนมุ่งลบล้างอคติที่แฝงอยู่ในวรรณกรรมเอกด้วยการนำวรรณกรรมเอกของยุโรปมาเล่าใหม่โดยเปลี่ยนแปลงโครงเรื่อง บริบท ตัวละครและรูปแบบการประพันธ์ตลอดจนพยายามสอดแทรกวัฒนธรรมพื้นถิ่นเข้าไปในเนื้อหาเพื่อยืนยันอัตลักษณ์ของวัฒนธรรมตนเอง แม้ผู้เขียนบทละครโต้กลับวรรณกรรมเอกจะมีจุดมุ่งหมายในการตอบโต้อคติในงานวรรณกรรมเอกเช่นเดียวกันแต่ผู้เขียนมีแนวทางในการตอบโต้ที่ต่างกัน เซแซร์เลือกที่จะคงความต่างแบบคู่ตรงข้ามระหว่างผิวขาวกับผิวดำไว้แล้วกลับขั้วให้ความเป็นคนดำที่เคยถูกปิดกั้นนั้นเป็นสิ่งที่มีคุณค่าน่ายกย่อง ในขณะที่วอลค็อตและฮวงมุ่งสลายระบบความคิดแบบคู่ตรงข้ามด้วยการชี้ให้เห็นว่าระบบคู่ตรงข้ามนั้นเป็นเพียงมายาคติรูปแบบหนึ่ง