วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์สองข้อ ข้อแรกเพื่อวิเคราะห์องค์ประกอบและกลวิธีการนำเสนอวรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่นที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สองวรรณกรรมเยาวชนเหล่านี้มีทั้งเรื่องที่เป็นบุคคลจริงและเรื่องที่แต่งจากจินตนาการ เรื่องที่เป็นบุคคลจริงได้แก่ ~i~bความทรงจำเดือนสิงหาคม~b~i (~i~bHachi-gatsu gaKurutabini~b~i) ของฮิเดะ โอเอะ (Hide Oe) ~i~bกระต่ายแก้ว(Garasu no Usagi~b~i) ของโทะฌิโกะทะกะงิ (Toshiko Takagi) และ ~i~bซาดาโกะกับนกกระเรียนพันตัว~b~i (~i~bSadako and theThousand Paper Cranes~b~i) ของเอลลีนอร์ โคเออร์ (Eleanor Coerr) ส่วนเรื่องที่แต่งจากจินตนาการ ได้แก่ ~i~bยี่สิบสี่ดวงตา (Nijushi no Hitomi~b~i) ของซะกะเอะ ท์ซุโบะอิ(Sakae Tsuboi) ~i~bเด็กหญิงอีดะ (Futari no Ida~b~i) ของมิโยะโกะ มะท์ซุตะนิ (MiyokoMatsutani) และ ~i~bมิเอะโกะกับสมบัติชิ้นที่ห้า (Mieko and the Fifth Treasure~b~i) ของเอลลีนอร์ โคเออร์ วรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่นสร้างอารมณ์สะเทือนใจด้วยการเสนอความโหดร้ายของสงครามและชะตากรรมของเด็กที่ตกเป็นเหยื่อสงคราม บทบาทตัวละครเด็กญี่ปุ่นที่ไร้เดียงสา กำพร้ายากจนหรือเจ็บป่วยทำให้รู้สึกสงสาร และเกิดความเห็นอกเห็นใจในชีวิตที่ยากลำบากและน่าเศร้าของพวกเขา วัตถุประสงค์อีกข้อหนึ่งของวิทยานิพนธ์นี้คือเพื่อศึกษาบริบททางสังคมของญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ภูมิหลังและทัศนคติของผู้ประพันธ์ ครอบครัวและสวัสดิภาพของเด็กญี่ปุ่นในช่วงสงครามได้รับผลกระทบจากนโยบายของรัฐซึ่งมุ่งส่งเสริมสงครามและชาตินิยมเมื่อสงครามสิ้นสุดลง เด็กญี่ปุ่นยังคงถูกควบคุมจากนโยบายของรัฐที่เปลี่ยนแปลงไปตามอำนาจของกองกำลังยึดครองสหรัฐอเมริกา ในงานวิจัยนี้ ภูมิหลังผู้ประพันธ์มีผลกับทัศนคติและการสร้างสรรค์งาน ผู้ประพันธ์มีประสบการณ์สงครามเมื่อสมัยยังเป็นเด็กหรือพบเหยื่อสงครามที่เป็นเด็กด้วยตนเอง วรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่นจึงแสดงทัศนคติต่อต้านสงครามและปฏิเสธแนวคิดชาตินิยมโดยมุ่งหวังให้เป็นบทเรียนเพื่อสันติภาพ อย่างไรก็ตามมุมมองของเอลลีนอร์ โคเออร์ ผู้ประพันที่อยู่นอกสังคมญี่ปุ่นแตกต่างจากมุมมองของผู้ประพันธ์ชาวญี่ปุ่นที่ร่วมสมัยกับสงครามงานของเอลลีนอร์เสนอว่าญี่ปุ่นควรฟื้นจากความทรงจำที่เจ็บปวดจากเหตุการณ์ทำลายล้างความรู้สึกโหยหาอดีตและถ่ายทอดเฉพาะผลกระทบของสงครามที่มีต่อชาวญี่ปุ่น โดยไม่ได้กล่าวเน้นถึงการบุกยึดครองของญี่ปุ่นต่อชนชาติอื่น การสร้างสรรค์วรรณกรรมเยาวชนญี่ปุ่นนี้จึงเป็นการรื้อสร้างมายาคติแห่งกองทัพแล้วแทนที่ด้วยมายาคติแห่งความทรงจำที่รันทดของการตกเป็นเหยื่อสงครามโลกครั้งที่สอง