งานวิจัยนี้เสนอแนวทางในการประยุกต์เครื่องพลาสมาโฟกัสแบบ UNU/ICTP ในการเสริมสมบัติเชิงกลของวัสดุเชิงประกอบ โดยนำนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนมาดัดแปรผิวด้วยเครื่องพลาสมาโฟกัสขนาด 3 กิโลจูลส์ ซึ่งทำงานภายใต้บรรยากาศของแก๊สไนโตรเจนหรือออกซิเจนที่ความดัน 1.5 มิลลิบาร์ และจำนวนครั้งของการยิงพลาสมา 4 ครั้ง จากการวิเคราะห์ค่ามุมสัมผัสของน้ำพบว่า นอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนที่ดัดแปรผิวด้วยพลาสมามีสมบัติชอบน้ำเพิ่มขึ้นอันเนื่องมาจากการเกิดหมู่ฟังก์ชันที่ชอบน้ำขึ้นบนผิวผ้า ซึ่งสามารถยืนยันได้ด้วยเทคนิคเอทีอาร์-เอฟทีไออาร์สเปกโทรสโกปี เมื่อนำนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนกับนอกนวูฟเวนพอลิเอสเทอร์และฝ้าย ในอัตราส่วนโดยน้ำหนักเป็น 80:20 มาลามิเนตด้วยกระบวนการอัดแบบณ อุณหภูมิ 190 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 12 นาที ได้วัสดุเชิงประกอบพอลิโพรพิลีน-พอลิเอสเทอร์/ฝ้าย จากการศึกษาพบว่า ความทนแรงกระแทกของวัสดุเชิงประกอบที่ผ่านการดัดแปรผิวทั้งหมดมีค่าเพิ่มขึ้นอย่างมาก เมื่อเปรียบเทียบกับของวัสดุเชิงประกอบที่ไม่ผ่านการดัดแปรและพลาสติกพอลิโพรพิลีน ในขณะที่สมบัติด้านแรงดึงและด้านแรงดัดโค้งมีค่าใกล้เคียงกันนอกจากนี้ ยังพบว่า ชนิดของแก๊สและตำแหน่งการดัดแปรนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนในแซมเบอร์มีผลต่อสมบัติเชิงกลของวัสดุเชิงประกอบที่ได้ โดยผลการทดลองทั้งหมดบ่งชี้ว่า วัสดุเชิงประกอบที่เตรียมจากนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนซึ่งดัดแปรผิวด้วยพลาสมาออกซิเจนมีสมบัติเชิงกลดีที่สุด เมื่อวางนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีน ณ ตำแหน่งด้านบนให้ตรงกับตำแหน่งของการโฟกัส