ในการศึกษาครั้งนี้ได้ใช้ผลการประมวลข้อมูลสำรวจธรณีฟิสิกส์ทางอากาศใหม่ เพื่อการแปลความหมายหาความต่อเนื่องของหน่วยหินและโครงสร้างทางธรณีวิทยา โดยที่หน่วยหินก่อนมหายุคซีโนโซอิคในพื้นที่ส่วนใหญ่ถูกปกคลุมด้วยตะกอนดินปัจจุบันและตะกอนทางน้ำ ข้อมูลความเข้มสนามแม่เหล็กทางอากาศสามารถเพิ่มประสิทธิผล (enhancement)โดยการกรองสัญญาณซึ่งได้แก่ reduction to the pole, analytic signal, verticalderivative, directional cosine filter และ upward continuation การแปลความหมายข้อมูลแม่เหล็กทางอากาศกระทำร่วมกันกับข้อมูลแม่เหล็กไฟฟ้า ข้อมูลกัมมันตรังสี ข้อมูลดาวเทียม และข้อมูลธรณีวิทยาโดยใช้วิธีสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ (GIS) จากข้อมูลธรณีฟิสิกส์ สามารถแบ่งพื้นที่ออกได้เป็น 3 พื้นที่ ได้แก่ พื้นที่ตะวันออก พื้นที่ตอนกลางและพื้นที่ตะวันตก โดยอาศัยความแตกต่างของค่าความเข้มสนามแม่เหล็กและรูปแบบโครงสร้างแม่เหล็ก พื้นที่ทั้งสามถูกแบ่งโดยรอยเลื่อนย้อนกลับมุมต่ำ (thrustfault) นอกจากนั้นข้อมูลความเข้มแม่เหล็กใช้ทำรูปแบบจำลอง การวางตัวของหินอัคนีสีเข้มใต้ดินและหินแกรนิต ผลการแปลความหมายพบว่าลักษณะของหินอัคนีสีเข้มในตะเข็บธรณีเลยวางตัวเอียงไปทางทิศตะวันออก หน่วยแม่เหล็กสูงวางตัวตลอดแนวขอบพื้นที่ตะวันออกของแนวตะเข็บธรณีเลยซึ่งสอดคล้องกับแนวหินโค้งงอ foid) และรอยเลื่อนย้อนกลับมุมต่ำของหินบะซอลต์ในยุคดีโวเนียนหินแกรนิตแทรกซอนในยุคเพอร์เมียนถึงไทรแอสซิกมีลักษณะเป็นกลุ่มรูปวงกลม โดยในระดับลึกแสดงการแทรกซอนของหินเหล่านี้มาจากหินหนืดตำแหน่งเดียวกัน หินภูเขาไฟสีอ่อนแสดงลักษณะรูปแบบแม่เหล็กเป็นกลุ่มเล็กๆ กระจัดกระจาย (hummocky texture) แนวรอยเลื่อนในทิศทางตะวันออกเฉียงเหนือที่พบจากข้อมูลความเข้มแม่เหล็กแสดงลักษณะการแทรกดันหินแกนนิตแทรกซอนในยุคไทรแอสซิกและหินตะกอนในยุคช่วงก่อนจูแรสซิกและแสดงลักษณะการเลื่อนไปทางซ้ายมือ(sinistal movement) เป็นส่วนใหญ่ประมาณ 0.5 กิโลเมตร ผลการแปลความหมายข้อมูลธรณีฟิสิกส์ใหม่นี้มีความสอดคล้องกับแผนที่ธรณีวิทยาที่มีอยู่แต่มีความต่อเนื่องของลักษณะทางธรณีวิทยา รวมทั้งการพบหินอัคนีแทรกซอน และโครงสร้างทางธรณีวิทยาใหม่โดยเฉพาะโครงสร้างในเชิงลึก ผลการศึกษาเหล่านี้นำไปสู่การศึกษาตำแหน่งและการพัฒนากการทางด้านธรณีแปรสัณฐานของพื้นที่จังหวัดเลยและใกล้เคียงได้ชัดเจน