วิทยานิพนธ์ฉบับนี้เกี่ยวข้องกับการกำหนดกำลังไฟฟ้าโดยอาศัยเกณฑ์ความเสี่ยงของระบบไฟฟ้ากำลังซึ่งได้รับการกำหนดไว้ตั้งแต่เริ่มต้น การกำหนดเกณฑ์ความเสี่ยงซึ่งอาศัยวิธีการตัดสินใจและวิธีการความน่าจะเป็นนั้น เป็นการดำเนินการเพื่อให้มั่นใจว่า การจัดหากำลังการผลิตไฟฟ้าเป็นไปอย่างพอเพียงและต่อเนื่อง ตลอดระยะเวลาการวางแผนกำลังการผลิตไฟฟ้าในระยะยาว ด้วยเหตุที่กำลังการผลิตที่ต้องการนี้ขึ้นอยู่กับความต้องการไฟฟ้าที่พยากรณ์ไว้ในอนาคต วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงพิจารณาผลของความไม่แน่นอนเนื่องจากการพยากรณ์ความต้องการใช้ไฟฟ้าไว้หลายรูปแบบ ได้แก่ แบบจำลองความคลาดเคลื่อนของการพยากรณ์แบบปกติ การพยากรณ์ต่ำเกินไป และ การพยากรณ์สูงเกินไป ในการศึกษาจะมีการเปรียบเทียบผลระหว่างการใช้เกณฑ์ความเสี่ยงที่อาศัยการกำหนดกำลังการผลิตสำรองเป็นร้อยละ ของความต้องการใช้ไฟฟ้า และการใช้ดัชนีความเชื่อถือได้ เช่น LOLE เป็นต้น ผู้วิจัยได้ทำการพัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์สำหรับวางแผนกำลังการผลิตในระยะยาว ซึ่งได้ผ่านการทดสอบกับระบบIEEE-RTS จากนั้นจึงนำไปใช้จำลองกับระบบที่ใช้ในทางปฏิบัติ เช่น การผลิตไฟฟ้าของประเทศไทย และประเทศพม่า ผลจากการทดสอบได้นำไปสู่ข้อเสนอแนะในการกำหนดกำลังการผลิตไฟฟ้าที่เหมาะสมต่อไป