งานวิจัยนี้เสนอแนวทางใหม่ในการประยุกต์เครื่องพลาสมาโฟกัสแบบ UNU/CTPมาใช้ดัดแปรพื้นผิวของพอลิเมอร์ เพื่อเพิ่มความสามารถในการยึดติดระหว่างองค์ประกอบของวัสดุเชิงประกอบ โดยนำนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนมาดัดแปรพื้นผิวด้วยเครื่องพลาสมาโฟกัสซึ่งทำงานภายใต้บรรยากาศของแก๊สไนโตรเจน ที่ความดัน 1.5 มิลลิบาร์ โดยเปลี่ยนแปลงจำนวนครั้งของการยิงพลาสมาตั้งแต่ 1 ถึง 5 ครั้ง เครื่องพลาสมาโฟกัสทำให้เกิดพลาสมาไนโตรเจนที่ว่องไวต่อปฏิกิริยา ซึ่งเคลื่อนเข้าชนพื้นผิวของผ้าด้วยอัตราเร็วเหนือเสียงจากการวิเคราะห์ด้วยค่ามุมสัมผัสของน้ำและสมบัติการดูดซับน้ำของนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนพบว่า การดัดแปรพื้นผิวทำให้สมบัติความชอบน้ำของพอลิโพรพิลีนเพิ่มขึ้น เมื่อนำนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนกับนอนวูฟเวนพอลิเอสเทอร์และฝ้าย มาลามิเนตด้วยกระบวนการอัดแบบ ณ อุณหภูมิ190 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 12 นาที โดยใช้อัตราส่วนของนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนต่อนอนวูฟเวนพอลิเอสเทอร์และฝ้ายเป็น 95:5, 90:10, 85:15 และ 80:20 ตามลำดับ ได้วัสดุเชิงประกอบพอลิโพรพิลีนพอลิเอสเทอร์/ฝ้าย จากการศึกษาพบว่า สมบัติด้านแรงดึงและสมบัติด้านแรงดัดโค้งของวัสดุเชิงประกอบซึ่งเตรียมจากพอลิโพรพิลีนที่ผ่านการดัดแปรพื้นผิวมีค่าสูงกว่าของวัสดุเชิงประกอบซึ่งเตรียมจากพอลิโพรพิลีนที่ไม่ผ่านการดัดแปรพื้นผิว ในขณะที่ความทนแรงกระแทกของวัสดุเชิงประกอบทั้งสองกลุ่มมีค่าใกล้เคียงกัน นอกจากนี้ยังพบว่าวัสดุเชิงประกอบที่เตรียมจากนอนวูฟเวนพอลิโพรพิลีนซึ่งดัดแปรพื้นผิวด้วยการยิงพลาสมา4 ครั้ง และนอนวูฟเวนพอลิเอสเทอร์/ฝ้าย 20 เปอร์เซ็นต์โดยน้ำหนัก มีสมบัติเชิงกลดีที่สุด