การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธืกับการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ต โดยศึกษากับนักเรียนระดับชั้นมัธยมปลาย โรงเรียนระยองวิทยาคม มีวิธีการเก็บรวบรวมข้อมูลเชิงสำรวจโดยใช้แบบสอบถามจำนวน 471 ชุด และทำการสัมภาษณ์เชิงลึกกลุ่มตัวอย่างจำนวน 20 คน ผลการวิจัยพบว่าปัจจัยทางจิตวิทยาตามกรอบแนวคิดของแบนดูร่ามีความสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ต โดยตัวแปรด้านความวิตกกังวลในการใช้คอมพิวเตอร์เป็นตัวแปรที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ทางสถิติสูงสุดที่ -0.627 รองลงมาคือตัวแปรด้านประสบการณ์ความสำเร็จ การชักจูงด้วยวาจา ส่วนการสังเกตการใช้ของผู้อื่นเป็นตัวแปรที่มีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ทางสถิติต่ำที่สุด 0.134 และเมื่อทดสอบแบบจำลองการรับรู้ความสามารถตนเองตามกรอบแนวคิดของแบนดูร่าด้วยสถิติการวิเคราะห์ถอถอยพหุคูณ พบว่าตัวแปรประสบการณ์ความสำเร็จ การชักจูงด้วยวาจาและความวิตกกังวล เป็นตัวแปรที่มีอิทธิพลต่อการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนปัจจัยทางจิตวิทยาอื่นๆ นั้น พบว่าปัจจัยด้านทัศนคติที่ดีต่ออินเทอร์เน็ตเป็นตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ตสูงสุด รองลงมาคือการชอบหาทางลัดหรือวิธีที่เร็วที่สุดในการทำงาน ความต้องการเป็นคนสมบูรณ์แบบและการชอบใช้ความคิดตามลำดับ ด้านปัจจัยทางด้านสังคมประชากรนั้น พบว่ากลุ่มตัวอย่างที่มีระดับผลการเรียน เพศ และสาขาวิชาที่เรียนต่างกันมีการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ตแตกต่างกัน โดยผู้ที่มีระดับผลการเรียนสูง เรียนในสาขาวิชาวิทยาศาสตร์-คณิตศาสตร์และเพศชายมีแนวโน้มที่มีการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ตสูงกว่ากลุ่มตัวอย่างที่มีลักษณะสังคมประชากรแตกต่างออกไป สุดท้าย ด้านปัจจัยในระดับปัจเจกบุคคล พบว่าทักษะที่เกี่ยวข้องกับการใช้อินเทอร์เน็ต ด้านทักษะการพิมพ์ดีดและทักษะการอ่านเขียนภาษาไทยและภาษาอังกฤษ การมีคอมพิวเตอร์ที่บ้าน การมีนิสัยชอบเรียนรู้งานการใช้คอมพิวเตอร์ในลักษณะใหม่ด้วยตนเอง การไม่มีงานที่ต้องทำด้วยคอมพิวเตอร์ด้วยตนเอง เป็นตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถตนเองในการใช้อินเทอร์เน็ต