การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารในการจัดการโครงการสะพานบุญของวัดสวนแก้วจังหวัดนนทบุรี และปัจจัยที่เอื้อต่อการดำรงอยู่ของโครงการสะพานบุญ ของวัดสวนแก้ว จังหวัดนนทบุรี โดยใช้วิธีการวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative Research) ด้วยการสังเกตการณ์แบบไม่มีส่วนร่วม ศึกษาจากเอกสารต่างๆ ที่เกี่ยวข้องและสัมภาณ์แบบเจาะลึกกับผู้ที่ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 27 คน ผลการวิจัยพบว่า กระบวนการสื่อสารในการจัดการโครงการ มีเป้าหมายการสื่อสาร 6 เป้าหมายหลัก คือ (1) เพื่อให้ข้อมูลข่าวสาร (2) เพื่อเชิญชวนให้บริจาคสิ่งของ (3) เพื่อเชิญชวนให้มาซื้อสินค้า (4) เพื่อเชิญชวนให้ผู้ด้อยโอกาสเข้ามารับความช่วยเหลือ (5) เพื่อขอบใจผู้ที่นำสิ่งของมาบริจาค (6) เพื่อควบคุมการดำเนินงานของสมาชิก โดยมีพระพยอมกัลยาโณ และมูลนิธิวัดสวนแก้ว ทำหน้าที่เป็นผู้ส่งสาร ให้แก่กลุ่มผู้รับสาร 3 กลุ่ม คือ (1) สาธารณชน (2) กลุ่มเป้าหมายเฉพาะทั้งที่เป้นผู้ตอบรับโครงการและสมาชิกของโครงการ (3) เครือข่ายสาขาของโครงการ โดยพระพยอมใช้กลวิธีในการสื่อสารกับสาธาณชนผ่านการเทศน์, และการปฏิบัติให้เห็นจริง และมูลนิธิสวนแก้วจัดทำสื่อเฉพาะกิจ ส่วนการสื่อสารกับกลุ่มเป้าหมายเฉพาะที่เป็นสมาชิกโครงการของพระพยาม ได้ใช้วิธีการประชุมกับคณะกรรมการและสมาชิก,การเดินตรวจงานตามแผนก, การเปิดโอกาสให้สมาชิกเข้าพูดคุย, และการใช้สื่อในการควบคุมการทำงานหรือสั่งการส่วนการสื่อสารกับกลุ่มเป้าหมายเฉพาะที่เป็นผู้ตอบรับโครงการของมูลนิธินั้น ได้ใช้วิธีการให้ข้อมูลหรือคำแนะนำ,อำนวยความสะดวกแก่ผู้บริจาค, ให้ข้อมูลแก่ผู้ที่ต้องการซื้อสินค้า, และให้ความช่วยเหลือแก่ผู้ด้อยโอกาส ส่วนการสื่อสารกับกลุ่มเป้าหมายที่เป็นสมาชิกโครงการของมูลนิธิวัดสวนแก้วนั้น ประกอบไปด้วยการสื่อสารเชิงสถานภาพส่วนตัวโดยสื่อสารแบบเป็นกันเอง, ควบคุมดูแลกัน, และอบรมสมาชิกให้มีจิตสำนึกต่อพระพยอม และการสื่อสารเพื่อการปฏิบัติงาน โดยไม่ถือระดับชั้น ตำแหน่งงาน, ไม่ใช้อำนาจ, พูดจาไพเราะ, ใช้อารมณ์ขัน, และการใช้น้ำเสียงและชี้แจงเหตุผลนอกจากนี้ ผลจากการสื่อสาร ได้ทำให้กลุ่มบุคคล 3 กลุ่มเข้ามามีส่วนร่วมในกระบวนการสื่อสาร ประกอบด้วย (1) สื่อมวลชน โดยโครงการให้การสัมภาษณ์, เขียนคอลัมภ์, แจกเอกสาร, และเปิดโอกาสให้เข้าเยี่ยมชม (2) หน่วยงานต่างๆโดยโครงการให้ความร่วมมือด้วยการไปบรรยาย, และให้การต้อนรับ (3) ประชาชนทั่วไป โดยช่วยประชาสัมพันธ์, และเป็นหูเป็นตาให้กับโครงการ ปัจจัยที่เอื้อต่อการดำรงอยู่ของโครงการสะพานบุญ ประกอบด้วย ปัจจัยการสื่อสารและปัจจัยสนับสนุน โดยปัจจัยการสื่อสารประกอบด้วย (1) ปัจจัยด้านผู้ส่งสาร ได้แก่ ความสามารถ, สถานะทางสังคม, ความประพฤติ, และพฤติกรรมทางด้านการสื่อสารอขงพระพยอม กัลยาโณ (2) ปัจจัยด้านสาร ได้แก่ การสื่อสารด้วยความจริง, และคำพูดมีความน่าเชื่อถือ (3) ปัจจัยด้านช่องทางการสื่อสาร ได้แก่ การสื่อสารในทุกจังหวะเวลาที่มีโอกาส, และการใช้ช่องทางการสื่อสารหลายช่องทาง (4) ปัจจัยด้านผู้รับสาร ได้แก่ ความเลื่อมใส ศรัทธาในตัวพระพยอม กัลยาโณ, พฤติกรรมการทำบุญ, และความต้องการนำสิ่งของเหลือใช้ไปสร้างประโยชน์ส่วนปัจจัยสนับสนุน ประกอบด้วย (1) ปัจจัยทางด้านผลิตภัณฑ์ได้แก่ สินค้าที่ขายมีราคาถูก, และสินค้ามีคุณภาพและมีความหลากหลาย (2) ปัจจัยทางด้านบุคคล ได้แก่ การที่มีคนยากจนคนด้อยโอกาส คนตกงาน อยู่ในสังคมเป็นจำนวนมาก, ค่านิยมของคนที่ชอบซื้อสินค้าใหม่หรือเปลี่ยนรุ่น, และการได้รับความร่วมมือจากผู้บริจาคและผู้ซื้อที่หลากหลาย (3) ปัจจัยทางด้านสื่อ ได้แก่ การได้รับการสนับสนุนจากสื่อมวลชนในการช่วยประชาสัมพันธ์โครงการ, สื่อมวลชนเผยแพร่เรื่องราวของโครงการแต่ในด้านดี, และการสื่อสารแบบปากต่อปาก (4) ปัจจัยทางด้านพื้นที่ ได้แก่ สถานที่ตั้งของโครงการดึงดูดให้คนเข้ามาเยี่ยมชมวัด, และการมีซูเปอร์มาร์เกตสำหรับขายสินค้า (5) ปัจจัยอื่น ๆได้แก่ ความโดดเด่นเฉพาะตัวของโครงการที่มีเพียงแห่งเดียว