การศึกษาทางพฤกษเคมีของลำต้นและรากสิรินธรวัลลี สามารถแยกสารที่เคยมีรายงานมาแล้วได้ทั้งหมด 17 ชนิด ได้แก่ cyanoglucoside 2 ชนิด (lithospermoside และmenisdaurin), flavan 1 ชนิด ((-)-epicatechin), flavanone 2 ชนิด ((2~iS~i)-naringenin และ (2~iS~i)-eriodictyol), flavanonol 1 ชนิด ((+)-taxifolin),flavone 1 ชนิด (luteolin), chalcone 1 ชนิด (iskoliquiritigenin), chromone 1 ชนิด(5,7-dihydroxychromone), chromone glucoside 1 ชนิด (5-hydroxychromone 7-(+,b)-D-glucoside), lignan glycoside 2 ชนิด ((+)-isolariciresinol 3(+,a)-~iO~i-(+,a)-L-rhamnoside และ (+)-lyoniresinol 3(+,a)-O-(+,a)-L-rhamnoside), trierpenoid 2 ชนิด(lupeol และ glutinol), steroid glucoside 1 ชนิด (sitosteryl-3-O-(+,b)-D-glucoside)และ สารกลุ่ม phenolic 2 ชนิด (3,4,5-trimethoxyphenolic-1-~iO~i-(+,b)-D-glucoside และprotocatechuic acid) สำหรับการศึกษาทางพฤกษเคมีของกิ่งและใบเปล้าแพะสามารถแยกสารได้6 ชนิดซึ่งเป็นสารใหม่ 2 ชนิด คือ 3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxy-3(+,ฒ), 5(+,ฒ)-dimethoxypheny)-propyl benzoate และ 3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxyphenyl)-propyl benzoate นอกจากนี้ยังพบสารที่มีรายงานมาแล้วอีก 4 ชนิด ได้แก่ farnesyl acetone, poilaneic acid 4-hydroxybenzaldehydeและ dihydroconiferylbenzoate การพิสูจน์สูตรโครงสร้างทางเคมีของสารที่แยกได้นี้ อาศัยการวิเคราะห์สเปคโตรสโคปี ร่วมกับการเปรียบเทียบข้อมูลของสารที่ทราบโครงสร้างแล้ว นอกจากนี้ยังได้นำสารที่แยกได้ไปทดสอบฤทธิ์ทางชีวภาพ ได้แก่ ฤทธิ์ต้านแบคทีเรีย, ฤทธิ์ต้านเชื้อรา,ฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์ และฤทธิ์จับอนุมูลอิสระ พบว่า (+)-isolariciresinol 3(+,a)-~iO~i-(+,a)-L-rhamnoside และ (+)-lyoniresinol 3(+,a)-~iO~i-(+,a)-L-rhamnosideมีฤทธิ์ในการจับอนุมูลอิสระ (2~iS~i)-eriodictyol และ isoliquiritigenin มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อ ~iBacillus subtilis~i และ ~iStaphylococcus aureus~i ในขณะที่(2~iS~i)-naringenin และ luteolin มีฤทธิ์ในการยับยั้งเชื้อ ~iB. subtilis~i นอกจากนี้3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxy-3(+,ฒ), 5(+,ฒ)-dimethoxyphenyl)-propyl, dihydroconiferyl benzoate และ 3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxyphenyl)-propyl benzoate แสดงฤทธิ์ระดับปานกลางในการยับยั้งเชื้อรา ~iCandida albicans~i ส่วนการตรวจสอบฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์นั้นพบว่า 3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxy-3(+,ฒ), 5(+,ฒ)-dimethoxyphenyl)-propyl มีฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง NCI-H187 ในระดับต่ำ ในขณะที่ dihydroconiferylbenzoate และ 3(+,ข)-(4(+,ฒ)-hydroxyphenyl)-propyl benzoate ไม่มีฤทธิ์ความเป็นพิษต่อเซลล์มะเร็ง NCI-H187