ความเป็นมา : ในปัจจุบันถึงแม้ว่าผู้ป่วยทุกรายจะได้รับการตรวจประเมินภาวะเสี่ยงต่อการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายตามมาตรฐานสากล ยังปรากฏว่าผู้ป่วยจำนวน 20-30 รายต่อปี มีอาการกล้ามเนื้อหัวใจตายในระหว่างและหลังการผ่าตัด ในโรงพยาบาลศิริราช ผู้วิจัยจึงต้องการค้นหาปัจจัยที่สัมพันธ์กับการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย ที่แก้ไขหรือป้องกันได้ วัตถุประสงค์การวิจัย : เพื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงของการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายในระหว่างและ 72 ชั่วโมงหลังจากการให้ยาระงับความรู้สึกในผู้ใหญ่ที่ได้รับการผ่าตัดที่ไม่ใช่การผ่าตัดหัวใจระหว่าง พ.ศ. 2545-2547 ในโรงพยาบาลศิริราช รูปแบบการวิจัย : Case-Control study วิธีการ : ค้นหาผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายในระยะเวลาที่กำหนดจากบันทึกข้อมูลภาวะแทรกซ้อนทางการให้ยาระงับความรู้สึก และผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาในหอผู้ป่วยหนักของภาควิชาวิสัญญีวิทยาจำนวนทั้งหมด 74 ราย เลือกกลุ่มควบคุมโดยให้เป็นผู้ป่วยเพศเดียวกับcase ได้รับการผ่าตัดที่มีอัตราเสี่ยงต่อการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเท่ากัน และได้รับการผ่าตัดในปีเดียวกัน จำนวน 222 ราย ทำการวิเคราะห์ปัจจัยเสี่ยงได้แก่ ภาวะโรคทางระบบหัวใจและหลอดเลือด อายุที่มากกว่า 55 ปี ความรีบด่วนของการผ่าตัด ASA - Classificationและระยะเวลาที่ใช้ในการผ่าตัด ผลการวิจัย : ผู้ป่วยที่เกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายในระหว่างและหลังผ่าตัดมีอายุมากกว่า ASA Classification สูงกว่า มีโรคทางระบบหัวใจและหลอดเลือด ได้รับการผ่าตัดเป็นกรณีรีบด่วนมากกว่า และใช้เวลาในการผ่าตัดนานกว่าผู้ป่วยกลุ่มที่ไม่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P < 0.05) เมื่อศึกษาปัจจัยเสี่ยงโดยอาศัย multiplelogistic regression พบว่าระยะเวลาการผ่าตัดที่นานขึ้นเพิ่มอัตราเสี่ยงต่อการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย (Adjusted OR เพิ่มจาก 2.95 เป็น 5.23) สรุป : จากการศึกษาแสดงว่าระยะเวลาที่ใช้ในการผ่าตัดที่มากขึ้นทุก ๆ 90 นาทีมีความเสี่ยงต่อการเกิดภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายในระหว่างและหลังการผ่าตัดเพิ่มขึ้น