ศึกษาผลของภาวะแล้งในถั่วเหลือง ~iGlycine max~i (L.) Merrill สายพันธุ์ สจ. 5ต่อการเจริญเติบโตและพัฒนาการของดอก โดยให้ต้นถั่วเหลืองในระยะที่มี 4 ข้อบนลำต้น (V(,4))ได้รับภาวะแล้งที่ระดับ 30 เปอร์เซ็นต์ (จากจุดที่ทำให้ถั่วเหลืองตาย) ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าภาวะแล้งส่งผลทำให้ปริมาณน้ำสัมพัทธ์และการเติบโต ได้แก่ ความสูงต้น น้ำหนักสดและน้ำหนักแห้งของต้นลดต่ำลงอย่างมีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับชุดควบคุม ส่วนด้านพัฒนาการของดอกพบว่าถั่วเหลืองเมื่อได้รับภาวะแล้งที่ระยะ V(,4) สามารถสร้างดอกที่มีโครงสร้างครบสมบูรณ์ได้น้อยลงและดอกที่พัฒนาได้จะมีความสามารถของการงอกหลอดเรณูได้น้อยกว่าถั่วเหลืองชุดควบคุมทั้งในสภาพทดลองและบนยอดเกสรเพศเมีย แต่อย่างไรก็ดียอดเกสรเพศเมียของดอกชุดที่ได้รับภาวะแล้งยังคงสามารถรับละอองเรณูได้ไม่ต่างจากชุดควบคุมเมื่อวัดจากความสามารถในการผลิตเอนไซม์เอสเตอเรส แสดงว่าผลของภาวะแล้งที่มีต่อผลผลิตของถั่วเหลืองในระยะการสืบพันธุ์ มาจากการยับยั้งพัฒนาของดอกและความสามารถในการงอกหลอดเรณูเท่านั้น เมื่อให้ถั่วเหลืองสายพันธุ์ สจ. 5 ได้รับภาวะแล้งที่ระดับ 30 เปอร์เซ็นต์ ในระยะ V(,2) พบว่าเนื้อเยื่อเจริญที่จะพัฒนาไปเป็นดอกมีการพัฒนาต่อไปเพียงระยะหนึ่งและจะหยุดการพัฒนา จากนั้นเนื้อเยื่อเจริญจะเหี่ยวแห้งและพืชทดลองทุกต้นจะตายไปในที่สุด