ในปัจจุบันมีการนำยาลดความอ้วนมาใช้เพิ่มขึ้น พบว่าวัยรุ่นหญิงที่ไม่อ้วนเป็นกลุ่มเสี่ยงกลุ่มหนึ่งในการใช้ยาลดความอ้วน ในปัจจุบันยังไม่มีการศึกษาถึงพฤติกรรม และเหตุผลของการใช้ยาลดความอ้วนในกลุ่มวัยรุ่นหญิงที่ไม่อ้วนในเขตกรุงเทพมหานคร การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการใช้ยาลดความอ้วน,ศึกษาเหตุผลของการใช้ยาลดความอ้วน และศึกษาการรับรู้ผลของการใช้ยาลดความอ้วนการศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ แบบตัดขวาง ศึกษาในกลุ่มวัยรุ่นหญิงจำนวน30 คน ที่มีค่าดัชนีมวลกายน้อยกว่า 30 กำลังใช้ยาลดความอ้วนในปัจจุบัน หรือเคยใช้ยาลดความอ้วนจากคลินิก หรือโรงพยาบาล ผลการศึกษาพบว่าวัตถุประสงค์ของการใช้ยาลดความอ้วนไม่สอดคล้องกับวัตถุประสงค์การรักษาของแพทย์ วัยรุ่นหญิงที่ไม่อ้วนมีการใช้ยาลดความอ้วนเพื่อความสวยงามมากกว่าเพื่อสุขภาพ แพทย์ทั้งหมดมีการสั่งจ่ายยาลดความอ้วนในลักษณะร่วมกันคือ ยาในกลุ่มวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทประเภท 2 ร่วมกับยาในกลุ่มอื่นๆ เพื่อเพิ่มประสิทธิผลในการลดน้ำหนักวัยรุ่นหญิงจะมีการรับรู้รายละเอียดเกี่ยวกับยาลดความอ้วนจากเพื่อนสนิทของตนที่ประสบความสำเร็จจากการใช้ยา วัยรุ่นหญิงมีความเคร่งครัดในการใช้ยาลดความอ้วนเนื่องจากต้องการให้สามารถลดน้ำหนักได้ตามต้องการ และกลัวอันตรายจากผลข้างเคียงของยา ผลข้างเคียงที่พบมากที่สุดคือ อาการใจสั่น และหงุดหงิด ในส่วนของเหตุผลการใช้ยาลดความอ้วนนั้นพบว่าสาเหตุการใช้ยาลดความอ้วนในกลุ่มวัยรุ่นหญิงเกิดจาก2 ปัจจัยหลักคือ ปัจจัยภายใน และปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายใน ได้แก่ ความไม่พอใจในภาพลักษณ์ปัจจุบันของตัวเอง ปัจจัยภายนอกเกิดจากการล้อเลียนจากกลุ่มเพื่อนหรือจากสื่อต่างๆ วัยรุ่นหญิงส่วนใหญ่พอใจในประสิทธิผลของยาลดความอ้วนโดยเฉพาะความรวดเร็วในการลดน้ำหนัก นอกจากนั้นยังมีความพอใจในราคายาลดความอ้วนที่รักษาด้วยวัยรุ่นหญิงส่วนใหญ่ได้รับผลข้างเคียงจากการใช้ยาลดความอ้วนแต่ก็ยอมทนต่อผลข้างเคียงของยาตลอดช่วงการรักษา เนื่องจากไม่สามารถลบล้างความคิดที่มีต่อรูปร่างที่ตัวเองปรารถนาได้ การร่วมมือกันระหว่างหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา แพทยสภา แพทย์ และ พ่อ แม่ มีความจำเป็นเพื่อที่จะดูแลการใช้ยาลดความอ้วนในกลุ่มวัยรุ่นหญิงที่ไม่อ้วนเหล่านี้ได้