ไคโตซานดัดแปรเตรียมได้จากปฏิกิริยาระหว่างไคโตซาน (น้ำหนักโมเลกุล 10('5)และ 10('6)) กับฟทาลิกแอนไฮไดรด์ ซึ่งใช้อัตราส่วนโดยโมลระหว่างไคโตซาน: ฟทาลิกแอนไฮไดรด์= 1:12 และ 1:18 ฟทาลออิลไคโตซานที่เตรียมได้ถูกนำมาพิสูจน์หาโครงสร้างด้วยเทคนิคฟูเรียร์ทรานฟอร์มอินฟาเรดสเปกโทรสโกปี (FT-IR) และเทคนิคโปรตรอนนิวเคลียร์แมกเนติกเรโซแนนซ์สเปกโทรสโกปี (('1)H NMR) จากผลการวิเคราะห์ยืนยันว่าไคโตซานทำปฏิกิริยากับฟทาลิกแอนไฮไดรด์ได้โดยพบพีกของหมู่คาร์บอนิลเอไมด์ที่ตำแหน่ง 1640 cm('-1) และพีกหมู่เอมีนลดลงเมื่อใช้ปริมาณฟทาลิกแอนไฮไดรด์เพิ่มขึ้น และจากผลของ NMR ปรากฏพีกที่ตำแหน่ง 7-8 ppm ซึ่งเป็นพีกของวงอะโรมาติก ทำให้คาดการณ์ได้ว่าไคโตซานดัดแปรมีทั้งส่วนที่ไม่ชอบน้ำ และชอบน้ำโดยส่วนที่ไม่ชอบน้ำ (หมู่ฟทาลออิล) มีความคล้ายคลึงกับพอลิเอสเทอร์ จึงคาดว่าจะได้ไคโตซานดัดแปรเหมาะสมสำหรับเคลือบผิวผ้าพอลิเอสเทอร์ โดยต่อมาจะนำฟทาลออิลไคโตซานมาตกแต่งผ้าพอลิเอสเทอร์ด้วยเครื่องจุ่มอัด ที่ตั้งแรงอัดไว้ที่ 80 เปอร์เซ็นต์ (% wet pick up)และทำการผนึกโดยอาศัยเครื่อง mini stenter ที่อุณหภูมิ 180-200 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3 นาที ผ้าพอลิเอสเทอร์ที่ผ่านการตกแต่งถูกนำมาทดสอบหาความสามารถในการดูดซึมความชื้นความสามารถในการเปียก และดูลักษณะผิวของเส้นใยหลังการเคลือบ และหลังการซักด้วยกล้องจุลทรรศน์อิเลคตรอนแบบส่องกราด (SEM) จากผลการทดลองพบว่า ฟทาลออิลไคโตซานสามารถยึดติดได้ดีกว่าไคโตซานที่ยังไม่ได้ดัดแปร จึงเป็นการยืนยันว่าส่วนฟทาลออิลของฟทาลออิลไคโตซานมีบทบาทในการช่วยยึดติดของฟทาลออิลไคโตซานบนผิวผ้าพอลิเอสเทอร์ นอกจากนี้จากการทดสอบความสามารถในการเปียกยังพบว่า ผ้าพอลิเอสเทอร์ที่ผ่านการตกแต่งด้วยไคโตซานดัดแปรสามารถเปียกน้ำได้ดีกว่าผ้าพอลิเอสเทอร์ที่ยังไม่ได้ผ่านการตกแต่ง และผ้าพอลิเอสเทอร์ที่ผ่านการตกแต่งด้วยไคโตซานที่ยังไม่ได้ดัดแปร จากผลการทดลองพบว่า การใช้ฟทาลออิลไคโตซานซึ่งเตรียมจากการใช้ไคโตซานที่มีน้ำหนักโมเลกุล 10('6) ด้วยอัตราส่วนของไคโตซาน :ฟทาลิกแอนไฮไดรด์ = 1:18 ความเข้มข้น 9 กรัม/ลิตร และใช้อุณหภูมิในการอบผนึกที่190 องศาเซลเซียส เป็นเวลา 3 นาที เป็นภาวะที่เหมาะสมในการตกแต่งผ้าพอลิเอสเทอร์ให้มีสมบัติชอบน้ำ