การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้แอสไพรินเพื่อการป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดทั้งแบบปฐมภูมิและแบบทุติยภูมิ ในผู้ป่วยเบาหวาน ผู้ป่วยทั้งหมด 226ราย ถูกสุ่มจากแผนกผู้ป่วยนอก อายุรกรรม ที่โรงพยาบาลกลาง ระหว่างเดือนพฤศจิกายน2546 ถึงเดือนมีนาคม 2547 ผู้ป่วยทั้งหมด 226 ราย เป็นผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 เป็นเพศหญิง ร้อยละ66.8, มีอายุเฉลี่ย 61.5(+,ฑ)10.5 ปี ผู้ป่วยร้อยละ 31.9 ป่วยเป็นโรคเบาหวาน2-5 ปี มีโรคอื่นร่วมด้วย 1.9 โรค โดยเฉพาะโรคความดันโลหิต (ร้อยละ 42.5) และไขมันในเลือดผิดปกติ (ร้อยละ 42.1) และมีผู้ป่วยเพียงร้อยละ 26.5 ที่มีระดับน้ำตาลในเลือดอยู่ในเป้าหมาย (ระดับน้ำตาลในเลือดน้อยกว่า 130 มิลลิกรัมต่อเดซิลิตร) โดยการคัดกรองจากเวชระเบียนและการสัมภาษณ์ทางคลินิก เพื่อการใช้แอสไพรินตามแนวทางของสมาคมโรคเบาหวานแห่งสหรัฐอเมริกา (American DiabetesAssociation: ADA ค.ศ.2003) พบผู้ป่วย 24 รายจาก 179 รายและ 32 รายจาก 37 รายได้รับแอสไพรินเพื่อการป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดแบบปฐมภูมิและทุติยภูมิ(ร้อยละ 13.4 และ 86.5) ตามลำดับ และผู้ป่วย 10 ราย (ร้อยละ 4.4) ไม่ได้รับแอสไพรินเนื่องจากไม่มีปัจจัยเสี่ยงของโรคหัวใจและหลอดเลือด ภายหลังการคัดกรองโดยเภสัชกร มีผู้ป่วย 151 ราย (ร้อยละ 66.8) ได้รับแอสไพริน โดยผู้ป่วย 115 ราย(ร้อยละ 64.2) ใช้แอสไพรินเพื่อการป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดแบบปฐมภูมิและผู้ป่วย 36 ราย (ร้อยละ 97.3) ใช้แอสไพรินเพื่อการป้องกันแบบทุติยภูมิ ขนาดใช้ยาของแอสไพรินคือ 60-325 มิลลิกรัมต่อวัน และผู้ป่วยส่วนมากได้รับแอสไพรินขนาด120 มิลลิกรัมต่อวัน (ร้อยละ 50.3) มีอาการไม่พึงประสงค์จากการใช้แอสไพริน 16อาการ (ร้อยละ 10.1) และต้องหยุดใช้แอสไพรินในผู้ป่วยจำนวน 6 ราย พบปัญหาจากการรักษาด้วยยา 82 ปัญหา จากผู้ป่วย 76 ราย และปัญหาที่พบมากที่สุดคือ ผู้ป่วยไม่ให้ความร่วมมือในการใช้ยา (ร้อยละ 70.7) เนื่องจากขาดความรู้เกี่ยวกับการใช้ยา ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า การคัดกรองโดยเภสัชกรทำให้มีการใช้แอสไพรินเพื่อป้องกันโรคหัวใจและหลอดเลือดในผู้ป่วยเบาหวานเพิ่มขึ้น 97 ราย (ร้อยละ 45)ช่วยแก้ไขปัญหาจากการใช้ยา และเพิ่มคุณภาพในการดูแลรักษาผู้ป่วยเบาหวาน