คุณสมบัติเชิงกลที่ดีและความคงทนต่อน้ำของคอมโพสิตได้จากซิลิกาที่มีการเคลือบสารควบคู่บนผิว การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของปริมาณสารควบคู่ไซเลน ความร้อนที่ใช้ในขบวนการเคลือบผิวและ pH ของสารละลายที่ใช้ในขั้นตอนการเคลือบผิว คุณสมบัติดัดขวางหาได้จากการเตรียมชิ้นงานและทดสอบตามมาตรฐาน ISO 4049การทดสอบความคงทนของน้ำหาโดยคุณสมบัติดัดขวางของชิ้นงานภายหลังการนำชิ้นงานไปไว้ใน Soxhlet's extractor การศึกษานี้ยังได้ใช้กระบวนการวิเคราะห์ต่างๆ เช่น OrganicElemental Analysis, Fourier Transform Infrared Spectroscopy, ThermogravimetricAnalysis และ Differential Scanning Colorimeter ในการวิเคราะห์หาปริมาณและคุณสมบัติของชั้นเคลือบผิวร่วมกับการวิเคราะห์จากกล้องจุลทรรศน์ชนิดส่องกราดของผิวด้านแตกผลการศึกษาพบว่าการมีสารเคลือบควบคู่ไซเลนเคลือบบนผิวซิลิกาปริมาณต่างๆ ไม่มีผลอย่างมีนัยสำคัญต่อคุณสมบัติดัดขวางและความคงทนต่อน้ำ ผลของ pH ของสารละลายที่ใช้ในขั้นตอนการเคลือบผิวก็ไม่มีผลแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญเช่นกัน ขณะที่ความร้อนที่ใช้ในการทำให้ซิลิกาแห้งมีผลต่อคุณสมบัติดัดขวางและความต้านทานต่อน้ำอย่างมีนัยสำคัญจากผลการศึกษาครั้งนี้สามารถสรุปได้ว่า ปริมาณสารควบคู่ไซเลน และ pH ของสารละลายที่ใช้ในการเคลือบผิวไม่มีผลต่อคุณสมบัติดัดขวางและความคงทนต่อน้ำในภาพรวมแต่เมื่อวิเคราะห์ดูแล้วพบว่าปริมาณสารควบคู่ไซเลนปริมาณหนึ่ง ซึ่งไม่มากหรือน้อยเกินไปสามารถทำให้คุณสมบัติดัดขวางและความคงทนของน้ำสูงกว่า การใช้ความร้อนที่อุณหภูมิต่ำกว่า 80(+,ฐ)C ในการทำให้ซิลิกาแห้งภายหลังการเคลือบผิวเป็นเวลา 3 ชั่วโมงมีผลทำให้คอมโพสิตมีความคงทนต่อน้ำสูงและมีคุณสมบัติดัดขวางดีขึ้น