การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาว่ารูปแบบความผูกพันที่แบ่งเป็นสี่ด้าน ได้แก่ มั่นคง หมางเมิน หมกมุ่น และหวาดหวั่น มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของตนเองและผู้อื่นในสถานการณ์ทางลบหรือไม่ซึ่งการอนุมานสาเหตุสามารถแบ่งออกได้สามมิติ ได้แก่ มิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุมิติความคงทนถาวร และมิติความเป็นสากล และยังเพื่อศึกษาว่ารูปแบบความผูกพันจะมีความสัมพันธ์ที่มีนัยสำคัญกับความลำเอียงในการอนุมานสาเหตุ ได้แก่ความคลาดเคลื่อนพื้นฐานในการอนุมานสาเหตุ และปรากฏการณ์ผู้กระทำ-ผู้สังเกตหรือไม่ ในการวิจัยครั้งนี้ ผู้ร่วมการวิจัย (~iN~i=400) เป็นชายและหญิงที่มีอายุระหว่าง 17-37 ปี และจบการศึกษาหรือกำลังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรีขึ้นไป ผลการวิจัยพบว่า 1. รูปแบบความผูกพันด้านมั่นคงมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของตนเองในแง่ดีทั้งในมิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุ มิติความคงทนถาวรและมิติความเป็นสากล 2. รูปแบบความผูกพันด้านมั่นคงมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของผู้อื่นในแง่ดีเฉพาะในมิติความคงทนถาวร และมิติความเป็นสากล 3. รูปแบบความผูกพันด้านหมกมุ่นมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของตนเองในแง่ร้ายเฉพาะในมิติความคงทนถาวร และมิติความเป็นสากล 4. รูปแบบความผูกพันด้านหมกมุ่นมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของผู้อื่นในแง่ร้ายเฉพาะในมิติความคงทนถาวร และมิติความเป็นสากล 5. รูปแบบความผูกพันด้านหมางเมินมีสหสัมพันธ์ที่ไม่มีนัยสำคัญกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของตนเองในแง่ดีทั้งในมิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุ มิติความคงทนถาวรและมิติความเป็นสากล 6. รูปแบบความผูกพันด้านหมางเมินมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของผู้อื่นในแง่ร้ายในเฉพาะในมิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุ 7. รูปแบบความผูกพันด้านหวาดหวั่นมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของตนเองในแง่ร้ายทั้งในมิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุ มิติความคงทนถาวรและมิติความเป็นสากล 8. รูปแบบความผูกพันด้านหวาดหวั่นมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับการอนุมานสาเหตุการกระทำของผู้อื่นในแง่ร้ายทั้งในมิติแหล่งกำเนิดของสาเหตุ มิติความคงทนถาวรและมิติความเป็นสากล 9. รูปแบบความผูกพันด้านมั่นคงมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางลบกับคะแนนความคลาดเคลื่อนพื้นฐานในการอนุมานสาเหตุในระดับที่สูงกว่าเมื่อเทียบกับคะแนนรูปแบบความผูกพันด้านหมางเมินและด้านหวาดหวั่น แต่สูงกว่าอย่างไม่มีนัยสำคัญเมื่อเทียบกับคะแนนรูปแบบความผูกพันด้านหมกมุ่น 10. รูปแบบความผูกพันด้านหมางเมินไม่มีความสัมพันธ์กับปรากฏการณ์ผู้กระทำ-ผู้สังเกต แต่จากการวิเคราะห์เพิ่มเติม พบว่าเฉพาะในสถานการณ์เกี่ยวกับความสัมพันธ์แบบทั่วไป ความผูกพันด้านหมางเมินมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับปรากฏการณ์ผู้กระทำ-ผู้สังเกต 11. รูปแบบความผูกพันด้านหมางเมินมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับความคลาดเคลื่อนพื้นฐานในการอนุมานสาเหตุในระดับสูงกว่าเมื่อเทียบกับรูปแบบความผูกพันด้านมั่นคง แต่ไม่แตกต่างเมื่อเทียบกับรูปแบบความผูกพันด้านหมกมุ่นส่วนรูปแบบความผูกพันด้านหวาดหวั่นมีสหสัมพันธ์เชิงเส้นตรงทางบวกกับความคลาดเคลื่อนพื้นฐานในการอนุมานสาเหตุในระดับสูงกว่า เมื่อเทียบกับรูปแบบความผูกพันทั้งด้านมั่นคงและด้านหมกมุ่น