จากการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อการสร้างเซลลูโลสของ ~iAcetobacter~i sp.TISTR 975 ในถังหมักทรงกระบอกแบบหมุนขนาดบรรจุปริมาตร 5.6 ลิตร พบว่า การใช้ความเร็วรอบในการหมุนถังหมักที่ 5 รอบต่อนาที ปริมาณเชื้อเริ่มต้น 10 เปอร์เซ็นต์โดยปริมาตร ค่าอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจน 0.25 และปริมตรอาหารเลี้ยงเชื้อ1.5 ลิตร ให้ผลผลิตเซลลูโลสสูงสุด และเมื่อความเร็วในการหมุนถังหมัก ปริมาณเชื้อเริ่มต้น และค่าอัตราส่วนคาร์บอนต่อไนโตรเจนเพิ่มขึ้น ส่งผลทำให้ผลผลิตเซลลูโลสลดลงเนื่องจากเชื้อมีพฤติกรรมในการสร้างกรดแทนการสร้างเซลลูโลสเมื่อเปรียบเทียบผลผลิตเซลลูโลสของสภาวะที่ใช้ถังหมักทรงกระบอกแบบหมุนกับสภาวะนิ่ง และเขย่า พบว่า สภาวะถังหมักทรงกระบอกแบบหมุนมีผลผลิตเซลลูโลสสูงกว่าสภาวะอื่น โดยมีค่าเท่ากับ 5.69 กรัมต่อลิตร ส่วนสภาวะนิ่งและสภาวะเขย่ามีค่าเท่ากับ 3.90 และ 2.64 กรัมต่อลิตร(p (+,ฃ) 0.05) ตามลำดับ จากการศึกษาพบว่าอัตราการถ่ายโอนออกซิเจนของสภาวะทั้ง 3 แตกต่างกัน และเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้มีอัตราการผลิตเซลลูโลสที่ต่างกันโดยสภาวะในถังหมักทรงกระบอกแบบหมุนมีค่าอัตราการถ่ายโอนออกซิเจนเท่ากับ 0.1160มิลลิกรัมออกซิเจน (ลิตร นาที)('-1) ในขณะที่สภาวะนิ่งมีค่าดังกล่าวต่ำสุดเท่ากับ2.65x10('-4) มิลลิกรัมออกซิเจน (ลิตร นาที)('-1) และสภาวะเขย่ามีค่าดังกล่าวสูงสุดเท่ากับ 0.2526 มิลลิกรัมออกซิเจน (ลิตร นาที)('-1) เมื่อค่าอัตราการถ่ายโอนออกซิเจนสูงทำให้ค่าการละลายออกซิเจนในน้ำหมักมีสูงตามไปด้วย เป็นผลต่อจำนวนเซลล์และการสร้างเซลลูโลส และทำให้ระบบการหมักเกิดกรดกลูโคนิกในปริมาณที่สูง เนื่องจากปฏิกริยากลูโคสออกซิเดชั่น ในขณะที่ค่าการละลายออกซิเจนต่ำส่งผลให้เชื้อมีการเจริญที่ช้า และสารอาหารน้ำตาลถูกใช้ในปรับสภาพเซลล์ในระยะปรับตัว