การออมเงินในรูปกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของไทยมีความสำคัญต่อระบบเศรษฐกิจไทยทั้งในระดับจุลภาค และระดับมหภาค เพื่อให้การจัดการทรัพย์สินของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพมีมาตรฐานสูงขึ้นอีกขั้นหนึ่ง จึงมีแนวความคิดที่จะนำเอาหลักกฎหมายทรัสต์มาประยุกต์ใช้กับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพไทย ซึ่งในปัจจุบันมีการดูแลบริหารจัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพโดยคณะกรรมการกองทุนซึ่งมีฐานะเป็นผู้แทนของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์นี้ มุ่งศึกษาถึงโครงสร้างของกองทุนสำรองเลี้ยงชีพแนวความคิด รูปแบบ หลักเกณฑ์ทางกฎหมายในการจัดตั้งและจัดการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพภายใต้หลักกฎหมายทรัสต์ โดยเปรียบเทียบกับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของต่างประเทศที่มีการจัดตั้งในรูปทรัสต์ ซึ่งได้แก่ กองทุน 401 (k) plans ในประเทศสหรัฐอเมริกาและ Superannation Fund ในประเทศออสเตรเลีย จากการศึกษาพบว่า กองทุนสำรองเลี้ยงชีพในประเทศดังกล่าว มีหลักกฎหมายที่เพียงพอและชัดเจนในการที่จะนำมาใช้กับการบริหารจัดการเงินออมในรูปกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มีการกำหนดบทบาท หน้าที่และความรับผิดที่ชัดเจนของคณะกรรมการกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (Fund Committee)ตามหลักความไว้วางใจ (Fiduciary Princlple) การนำหลักกฎหมายทรัสต์มาประยุกต์ใช้กับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของไทย สามารถทำได้สองทาง คือการสร้างหลักกฎหมายขึ้นมาใช้เป็นการเฉพาะกับกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของไทย และการประยุกต์หลักกฎหมายทรัสต์มาใช้กับรูปแบบกองทุนสำรองเลี้ยงชีพของไทยทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการให้ความคุ้มครองสิทธิประโยชน์ของสมาชิกกองทุนทั้งหลาย ซึ่งมีฐานะเป็นผู้รับประโยชน์จากกองทุน (Beneficiaries) รวมทั้งเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารจัดการกองทุนให้เป็นไปตามวัตถุประสงค์หรือเป้าหมายของการจัดตั้งกองทุนสำรองเลี้ยงชีพในอันที่จะให้ความคุ้มครองเงินกองทุน ซึ่งถือได้ว่าเป็นเงินออมจำนวนสุดท้ายที่จะเก็บไว้ใช้จ่ายในยามชราภาพ และยังผลให้ตลาดทุนของประเทศไทยมีความมั่นคงและพัฒนาไปอีกขั้นหนึ่ง