การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบให้เห็นถึงความเหมือนหรือความแตกต่างกันอย่างไร ระหว่างการพักอาศัยของนักศึกษามหาวิทยาลัยขอนแก่นในหอพักมหาวิทยาลัยและที่พักอาศัยเอกชน ในด้านสภาพปัจจุบันของการพักอาศัยลักษณะทั่วไปของผู้พักอาศัย สภาพทางกายภาพของที่พักอาศัยและองค์ประกอบภายในห้องพัก ความต้องการที่พักอาศัย เพื่อหาแนวทางที่ดีที่สุดในการพัฒนาที่พักอาศัยของนักศึกษา ระหว่างที่ศึกษาในมหาวิทยาลัยขอนแก่น โดยวิธีการสำรวจและรวบรวมข้อมูลด้วยแบบสอบถาม และการสำรวจภาคสนาม ด้านข้อมูลทั่วไปของผู้พักอาศัย พบว่าในหอพักมหาวิทยาลัย นักศึกษากลุ่มที่มากที่สุดเป็นนักศึกษาหญิง ที่กำลังศึกษาในคณะที่มีระบบการเรียนการสอนในเวลาปกติ นักศึกษากลุ่มที่มากที่สุดมีพื้นฐานมาจากครอบครัวเกษตรกรรม มีระดับรายได้ครัวเรือนปานกลางถึงรายได้ต่ำ ระหว่างที่ศึกษานักศึกษาต้องช่วยเหลือและดูแลตนเองให้มากที่สุด ส่วนในที่พักเอกชน นักศึกษากลุ่มที่มากที่สุดเป็นนักศึกษาชาย ศึกษาในคณะที่ต้องมีการเรียนหรือกิจกรรมนอกเวลาเป็นประจำ มีพื้นฐานทางเศรษฐกิจของครอบครัวปานกลางถึงสูง ด้านสภาพการพักอาศัยพบว่านักศึกษาที่พักในหอพักมหาวิทยาลัยมีค่าใช้จ่ายที่ต่ำมาก เพราะเป็นสวัสดิการของมหาวิทยาลัย แต่นักศึกษาจะไม่ได้รับความสะดวกสบายในการพักอาศัยมากนัก นักศึกษาพักรวมกัน 3-4 คน/ห้องและไม่สนิทสนมกันมาก่อน ส่วนในที่พักเอกชน นักศึกษามีค่าใช้จ่ายด้านที่พักที่สูงแต่มีความสุขสบาย นักศึกษาเข้าพัก 1-2 คน/ห้อง ส่วนใหญ่เป็นเพื่อนกันมาก่อนด้านสภาพทางกายภาพของที่พักอาศัย พบว่าหอพักมหาวิทยาลัยที่ทำการศึกษาทั้งหมด21 หลัง ก่อสร้างตามแบบก่อสร้างชุดเดียวกัน มีพื้นที่ห้อง 9.00-12.00 ตารางเมตรซึ่งค่อนข้างแออัดสำหรับการเข้าพัก 3-4 คน/ห้อง ที่พักเอกชนมีรูปแบบทางสถาปัตยกรรมที่หลากหลาย พื้นที่ห้อง 15.00-20.00 ตารางเมตร มีผู้เข้าพัก 1-2 คน ซึ่งค่อนข้างเหมาะสมไม่แออัด ด้านองค์ประกอบในอาคารที่พัก พบว่าหอพักมหาวิทยาลัยมีการจัดหาสิ่งบริการและอำนวยความสะดวกที่ค่อนข้างครบทุกประเภท และจัดไว้อย่างละหนึ่งชุดแต่ใช้รวมกันทั้งหอพักซึ่งไม่เพียงพอกับจำนวนผู้เข้าพัก สำหรับในที่พักเอกชนพบว่าเจ้าของอาคารจัดหาเฉพาะบริการที่ก่อให้เกิดรายได้ สิ่งอำนวยความสะดวกแยกเป็นเฉพาะแต่ละห้องพักไม่ใช้รวมกัน ด้านความต้องการที่พักอาศัย พบว่านักศึกษาส่วนใหญ่ในที่พักทั้งสองมีความเห็นที่สอดคล้องกันว่า หอพักมหาวิทยาลัยเป็นที่พักที่เหมาะสมที่สุดสำหรับนักศึกษา แต่ควรปรับปรุงการบริหารจัดการให้การพักอาศัยมีความสุขสบายเหมือนที่พักเอกชน ผลการวิจัยสรุปได้ว่า ที่พักอาศัยทั้งสองมีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในสามประเด็นคือ 1.วัตถุประสงค์การจัดตั้ง โดยที่มหาวิทยาลัยมุ่งจัดตั้งเพื่อเป็นสวัสดิการแก่นักศึกษา ในขณะที่ที่พักเอกชนมุ่งหวังผลกำไรทางธุรกิจ 2.สภาพการให้บริการและการตอบสนองความต้องการของผู้พักอาศัย หอพักมหาวิทยาลัยจัดเก็บค่าเช่าที่ต่ำมาก มีกฎระเบียบที่เคร่งครัด มีสิ่งอำนวยความสะดวกและบริการที่เป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและพัฒนาการทางการศึกษาและสังคมของนักศึกษา การให้บริการของหอพักมีลักษณะกึ่งให้เปล่า ไม่ก่อให้เกิดรายได้ การปรับปรุงพัฒนามีน้อยการตอบสนองความต้องการของผู้พักอาศัยและการแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นเป็นไปอย่างจำกัดและล่าช้าซึ่งตรงข้ามกับเอกชนที่มุ่งพัฒนาการบริการเพื่อผลกำไรทางธุรกิจ3.ลักษณะของผู้พักอาศัยด้านความแตกต่างของวัตถุประสงค์ในการจัดตั้ง และการดำเนินงานของที่พักอาศัยทั้งสอง ทำให้ที่พักทั้งสองมีความเหมาะสมกับกลุ่มนักศึกษาผู้พักอาศัยที่แตกต่างกัน ผู้วิจัยจึงเสนอแนวทางในการพัฒนาที่พักอาศัยของนักศึกษา โดยการผสมผสานระหว่างหอพักสวัสดิการและการดำเนินธุรกิจโดยการร่วมทุนกับเอกชนในการจัดสร้างหอพักเพิ่ม จัดแบ่งค่าเช่า และปรับปรุงการบริหารจัดการของกองกิจการหอพักให้ทัดเทียมกับภาคเอกชน