จากเจตนารมณ์ของพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดิน พ.ศ.2543 ต้องการให้หมู่บ้านสามารถอยู่ได้ด้วยตนเอง จึงมีองค์ประกอบของหมู่บ้าน เช่น ถนน สวนสาธารณะ เป็นต้นสำหรับหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่จะมีโรงเรียนอนุบาลเป็นองค์ประกอบเพิ่มขึ้น ซึ่งจากการสำรวจพบว่าหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่มีโรงเรียนอนุบาลเกิดขึ้นน้อย จึงมีความสนใจศึกษาในเรื่องการจัดให้มีโรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ : กรณีศึกษาโครงการหมู่บ้านจัดสรร จังหวัดปทุมธานี โดยการวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพจริงของการให้บริการโรงเรียนอนุบาลสำหรับผู้ที่อยู่อาศัยในหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ และศึกษาความคิดเห็นผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่เกี่ยวกับความจำเป็นของการมีโรงเรียนอนุบาล กลุ่มตัวอย่างคือ หมู่บ้านจัดสรรขนาดใหญ่ที่ขออนุญาตจัดสรรที่ดินในช่วงปี พ.ศ.2535-2537 จังหวัดปทุมธานี และมีโรงเรียนอนุบาลดำเนินการแล้ว 3 โครงการ และเลือกอีก 3 โครงการที่ไม่มีโรงเรียนอนุบาล เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 371 ชุด และสัมภาษณ์ความคิดเห็นผู้ดำเนินการโรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้าน จากการวิจัยพบว่า โรงเรียนอนุบาลทั้ง 3 โรง มีเปิดดำเนินการหลังจากมีผู้อยู่อาศัยนานแล้วขนาดพื้นที่มีขนาดพื้นที่มากกว่า 200 ตารางวา รถโรงเรียนเป็นรถตู้ทั้งหมดและมีสัดส่วนนักเรียนในหมู่บ้านน้อยกว่าจำนวนนักเรียนนอกหมู่บ้าน ผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านที่มีโรงเรียนอนุบาลส่วนใหญ่ให้บุตรหลานเข้าโรงเรียนอนุบาลด้วยเหตุผลใกล้บ้าน สะดวกต่อการรับส่ง ความน่าเชื่อถือหรือไว้วางใจและใช้เวลาเดินทางไปโรงเรียนไม่เกิน 30 นาที โดยรถยนต์และรถโรงเรียน ส่วนเหตุผลที่ไม่ให้บุตรหลานเข้าเรียนโรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้าน โดยผู้มีระดับรายได้น้อยให้เหตุผลว่าโรงเรียนที่ค่าเทอมแพง ส่วนผู้มีระดับรายได้สูงให้เหตุผลว่าไม่สะดวกต่อการรับส่งและในด้านความคิดเห็น ผู้อยู่อาศัยคิดว่าควรใช้เวลาเดินทางไปโรงเรียนอนุบาลไม่เกิน30 นาที โดยรถยนต์ และผู้อยู่อาศัยมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการมีโรงเรียนอนุบาลทำให้มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย ผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านที่ไม่มีโรงเรียนอนุบาลส่วนใหญ่ให้บุตรหลานเข้าโรงเรียนอนุบาลด้วยเหตุผลใกล้บ้าน สะดวกต่อการรับส่ง ความน่าเชื่อถือหรือไว้วางใจและใช้เวลาเดินทางไปโรงเรียนไม่เกิน 30 นาที โดยรถยนต์และรถโรงเรียน และในด้านความคิดเห็นผู้อยู่อาศัยคิดว่าควรใช้เวลาเดินทางไปโรงเรียนอนุบาลไม่เกิน 30 นาที โดยรถยนต์และผู้อยู่อาศัยมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการมีโรงเรียนอนุบาลทำให้มีข้อดีมากกว่าข้อเสีย จากการศึกษาครั้งนี้ได้ข้อสรุปว่า เหตุผลการให้บุตรหลานเข้าโรงเรียนอนุบาลคือใกล้บ้านจะใช้เวลาการเดินทางไม่เกิน 30 นาที หรือระยะทางระหว่างบ้านกับโรงเรียนไม่เกิน 3-5 กิโลเมตร สะดวกต่อการรับส่งโดยโรงเรียนจะต้องมีถนนหรือรถโรงเรียนในการรับส่ง ดังนั้นการมีโรงเรียนอนุบาลเป็นสิ่งจำเป็น แต่ไม่จำเป็นต้องมีทุกหมู่บ้านและการมีโรงเรียนอนุบาลในหมู่บ้านต้องสอดคล้องกับสภาพสังคม เศรษฐกิจของผู้อยู่อาศัยในหมู่บ้านด้วย ข้อเสนอแนะในการวิจัยครั้งนี้คือ ให้มีการแก้ไขพระราชบัญญัติการจัดสรรที่ดินพ.ศ.2543 มาตรา 43 ให้บุคคลภายนอกสามารถมาใช้บริการโรงเรียนอนุบาลได้ และแก้ไขประกาศคณะกรรมการจัดสรรที่ดินกลาง เรื่องกำหนดนโยบายการจัดสรรที่ดินเพื่อที่อยู่อาศัยและพาณิชยกรรม ควรกำหนดขนาดพื้นที่ของโรงเรียนอนุบาล 1 ไร่ และไม่จำเป็นต้องกันพื้นที่ไว้สำหรับเป็นโรงเรียนอนุบาลทุกโครงการ ถ้าการเดินทางจากหมู่บ้านถึงโรงเรียนอนุบาลไม่เกิน 30 นาที หรือระยะทางไม่เกิน 3-5 กิโลเมตร ส่วนผู้ที่ดำเนินโครงการหมู่บ้านจัดสรรต้องมีการวางแผนสร้างโรงเรียนอนุบาลพร้อมกับสร้างที่อยู่อาศัยกับผู้ที่จะดำเนินการโรงเรียนอนุบาล โดยโรงเรียนอนุบาลควรมีในหมู่บ้านระดับราคาสูง และพื้นที่โรงเรียนอนุบาลน่าจะสามารถปรับหรือขยายเป็นโรงเรียนที่ระดับชั้นสูงขึ้น เช่น ประถมศึกษา มัธยมศึกษา อุดมศึกษา เป็นต้น