วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ศึกษาถึงผลกระทบของการย้ายอู่เรือจากบริเวณชายฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาสู่นิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง โดยในการวิจัยครั้งนี้ได้แบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วนหลัก ๆ คือ 1) การศึกษาผลกระทบทางด้านกายภาพโดยทั่วไปของการก่อสร้างโครงการนิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง และ 2) การศึกษาถึงทัศนคติของเจ้าของอู่เรือที่มีต่อโครงการนิคมอุตสาหกรรมอู่เรือแหลมฉบัง ในการศึกษาครั้งนี้ได้แบ่งการเก็บข้อมูลออกเป็น 2 ส่วน ส่วนแรกเป็นการศึกษาข้อมูลทุติภูมิจากหน่วยงานต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง เอกสารอ้างอิงต่าง ๆ และการศึกษาอื่น ๆที่เกี่ยวข้องกับโครงการ ในส่วนที่สอง ใช้วิธีการออกสำรวจสถานที่ก่อสร้างจริง รวมไปถึงการรวบรวมข้อมูลโดยใช้วิธีการสัมภาษณ์เจ้าของอู่เรือ และการตอบแบบสอบถาม โดยอู่เรือกลุ่มเป้าหมายประกอบด้วย อู่เรือขนาดกลางและขนาดใหญ่ นั่นคือ อู่เรือต้องมีความสามารถในการต่อหรือซ่อมเรือตั้งแต่ 500 ตันกรอสขึ้นไป สำหรับวิธี AHP (Analytical HierarchyProcess) และ การจัดลำดับ (Rating) ถูกนำมาใช้เป็นวิธีในการวิเคราะห์ผลกระทบ จากผลการวิจัยพบว่า การก่อสร้างโครงการนิคมอู่เรือแหลมฉบังให้ผลกระทบในทางบวกมากกว่าในทางลบ สำหรับสถานการณ์ในปัจจุบันของอู่เรือตามชายฝั่งแม่น้ำเจ้าพระยาพบว่า สิ่งแวดล้อมมีระดับของผลกระทบสูงสุด รองลงมาคือ ด้านคุณค่าต่อคุณภาพชีวิตและ ด้านการคมนาคมขนส่งวัสดุและอุปกรณ์ ตามลำดับ สำหรับโครงการนิคมอู่เรือแหลมฉบังเชื่อว่าสามารถลดระดับของผลกระทบด้าน สิ่งแวดล้อมได้มากที่สุด รองลงมาคือ ด้านคุณค่าต่อคุณภาพชีวิต และด้านการคมนาคมขนส่งวัสดุและอุปกรณ์ ตามลำดับ