วัตถุประสงค์ของการวิจัยเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการบริจาคเงินของพุทธศาสนิกชนคือ การศึกษาปัจจัยต่างๆ เช่น เพศ ครอบครัว กลุ่มเพื่อน สื่อมวลชน ความเชื่อทางศาสนาและเหตุผลทางปัญญาที่มีผลต่อการบริจาคเงินให้วัดของพุทธศาสนิกชน โดยศึกษาวัดปากน้ำกรุงเทพมหานครเป็นกรณีศึกษา และใช้กรอบแนวคิดทฤษฎีต่างๆ ดังนี้คือ การขัดเกลาทางสังคม ศาสนา การทำบุญในพุทธศาสนา เหตุผลทางปัญญา และทฤษฎีการหน้าที่นิยม ส่วนระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูลนั้นเป็นการวิจัยสนามทางมานุษยวิทยา(Anthropological Fieldwork) หรือการสังเกตอย่างมีส่วนร่วม (ParticipantObservation) และใช้เทคนิควิจัยทางมานุษยวิทยาหลายรูปแบบ เช่น การสำรวจลักษณะทางกายภาพและสิ่งแวดล้อมของชุมชน การเก็บประวัติชุมชน การสำรวจประชากร การสัมภาษณ์ผู้ให้ข่าวสำคัญ การสัมภาษณ์แบบไม่เป็นทางการ การสังเกตทั่วไป และการจดบันทึกสนาม(Field Notes) ส่วนเทคนิควิจัยหลักที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเพื่อพิสูจน์สมมติฐานคือ การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกพุทธศาสนิกชนของวัดปากน้ำ จำนวน 20 คน ลักษณะสำคัญของประชากรเหล่านี้ คือ ผู้ที่มาบริจาคเงินให้วัดเป็นประจำทุกปีตั้งแต่ปี พ.ศ. 2541-2545ทั้งหมดเป็นผู้ที่มีศรัทธาในวัดปากน้ำเป็นพิเศษ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นผู้ศรัทธาในอดีตเจ้าอาวาส คือ หลวงพ่อวัดปากน้ำหรือหลวงพ่อสดซึ่งได้พัฒนาวัดปากน้ำจากสภาพกึ่งวัดร้างที่มีสภาพทรุดโทรมจนกลายเป้นวัดที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของประเทศไทย โดยการพัฒนาทั้งคนและวัดตลอดจนเผยแพร่วิชาธรรมกายจนมีชื่อเสียง แม้หลวงพ่อสดจะได้มรณภาพไปแล้วแต่ชื่อเสียงของวัดปากน้ำยังมีอยู่ต่อไป ทำให้พุทธศาสนิกชนเข้ามาวัดนี้เป็นจำนวนมากรวมทั้งได้บริจาคเงินให้วัดปากน้ำเป็นจำนวนมากอีกด้วย ผลวิจัยพบว่า สมมติฐานที่ได้รับการยอมรับ คือ พุทธศาสนิกชนเพศหญิงบริจาคเงินให้วัดปากน้ำมากกว่าพุทธศาสนิกชนเพศชาย ความเชื่อทางศาสนาและเหตุผลทางปัญญามีอิทธิพลทำให้พุทธศาสนิกชนบริจาคเงินให้วัดปากน้ำ นอกจากนี้ ผลวิจัยยังพบอีกว่าวัดปากน้ำได้นำเงินที่พุทธศาสนิกชนบริจาคไปใช้อย่างมีคุณค่า โดยมีคณะกรรมการคอยติดตามและประเมินผล เพื่อเป็นหลักประกันว่าเงินบริจาคเหล่านั้นจะถูกนำไปใช้อย่างถูกต้องเพื่อทำให้สังคมและพุทธศาสนาเจริญรุ่งเรืองก้าวหน้าสืบต่อไป