วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความเป็นไปได้ของประเทศไทยในการนำกฏของเทย์เลอร์มาประยุกต์ใช้ในการดำเนินนโยบายการเงิน กฏของเทย์เลอร์จัดเป็นนโยบายการเงินแบบกฏประเภทหนึ่งซึ่งธนาคารกลางปรับอัตราดอกเบี้ยเป้าหมายเพื่อตอบโต้กับความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิต โดยสมมติให้เป้าหมายในการดำเนินนโยบายการเงินของธนาคารกลางคือการทำให้ Loss function ซึ่งแสดงถึงค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักระหว่างความผันผวนของตัวแปรทางการเงินต่างๆ มีค่าต่ำที่สุด การทดสอบเริ่มจากการประมาณค่าแบบจำลองระบบเศรษฐกิจ และใช้วิธีการ stochastic simulation ในการจำลองค่าตัวแปรต่างๆเพื่อคำนวณหาความผันผวนของแต่ละตัวแปร รวมทั้งคำนวณหา loss function เพื่อทำการเปรียบเทียบระหว่างกฏของเทย์เลอร์แต่ละรูปแบบ ผลการศึกษาพบว่า กฏของเทย์เลอร์สามารถทำให้ระบบเศรษฐกิจของประเทศไทยมีเสถียรภาพเพิ่มขึ้นได้ อย่างไรก็ตาม ไม่มีกฏของเทย์เลอร์รูปแบบใดที่ดีที่สุดเนื่องจากมีการtrade-off ระหว่างความผันผวนของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตใน loss function ดังนั้น กฏของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดจึงขึ้นอยู่กับการกำหนด Loss function ของธนาคารกลางว่าให้ความสำคัญกับตัวแปรทางการเงิน ได้แก่ อัตราเงินเฟ้อ ผลผลิต และอัตราดอกเบี้ยอย่างไร สำหรับธนาคารกลางที่ให้ความสำคัญกับเสถียรภาพของอัตราเงินเฟ้อมากกว่าผลผลิตหรือให้ความสำคัญระหว่างอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตเท่าๆ กันกฏของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดคือ กฏที่กำหนดให้สัมประสิทธิ์ของอัตราดอกเบี้ยเป้าหมายต่ออัตราเงินเฟ้อและผลผลิตเท่ากับ 1.5 และ 0.5 ตามลำดับ ในทางตรงกันข้าม ธนาคารกลางที่ให้ความสำคัญกับผลผลิตมากกว่าอัตราเงินเฟ้อ กฏของเทย์เลอร์ที่เหมาะสมที่สุดคือกฏที่มีค่าสัมประสิทธิ์ของอัตราเงินเฟ้อและผลผลิตเท่ากับ 1.5 และ 1.0 ตามลำดับ