การวิจัย เรื่อง "การเปิดรับข่าวสาร ความรู้ ทัศนคติ และความตั้งใจเข้ารับการแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิก" มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษารูปแบบการเปิดรับข่าวสารความรู้ ทัศนคติ และความตั้งใจในการเข้ารับการแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิกของผู้มีสายตาผิดปกติ เป็นการวิจัยแบบสืบเสาะ (Exploratory Research) เพื่อรวบรวมข้อมูลเบื้องต้นจากผู้มีสายตาผิดปกติ อายุ 21-40 ปี แบ่งการวิจัยออกเป็น 2 ส่วน ได้แก่ (1)การวิจัยเชิงปริมาณ โดยเป็นการวิจัยเชิงสำรวจแบบวัดครั้งเดียว และใช้แบบสอบถามเป็น เครื่องมือ เพื่อรวบรวมข้อมูลเบื้องต้นจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 131 คน (2) การวิจัยเชิงคุณภาพ รูปแบบการสนทนากลุ่ม (Focus Group Discussion) จำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ7 คน โดยนำข้อมูลที่ได้จากการวิจัยเชิงสำรวจมาพูดคุยกับกลุ่มผู้มีสายตาผิดปกติเพื่อให้ได้ข้อมูลเชิงลึก และได้รายละเอียดเพิ่มขึ้น เก็บข้อมูลในเดือนมกราคม 2545 ประมวลผลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS for Windows โดยการหาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า : 1.ผู้มีปัญหาสายตามีการเปิดรับข้อมูลข่าวสารการแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิกจากสื่อมวลชนมากกว่าการพูดคุยกับสื่อบุคคล โดยสื่อที่มีความบ่อยครั้งในการเปิดรับมากที่สุดคือ สื่อนิตยสาร 2.ผู้มีปัญหาสายตาส่วนใหญ่มีความรู้ความเข้าใจในการแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิกในส่วนของข้อมูลเบื้องต้น เช่น ทราบว่าเลสิกเป็นการแก้ไขปัญหาสายตาโดยใช้แสงเลเซอร์ในการผ่าตัด 3.ความรู้สึกในทางที่ดีต่อเลสิกส่วนใหญ่อยู่ในประเด็นด้านการช่วยให้เกิดความคล่องตัวในการทำกิจกรรม 4.ผู้มีปัญหาสายตาร้อยละ 23 มีความตั้งใจแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิกโดยส่วนใหญ่แสดงเจตจำนงว่าจะทำเลสิกภายใน 2 ปี ส่วนผู้ที่แสดงความจำนงว่าไม่ทำและยังไม่ตัดสินใจ เนื่องมาจากกลัวผลข้างเคียง และค่าบริการสูงเกินไป ผู้ที่มีรายได้20,001-30,000 บาท เป็นกลุ่มที่มีการตัดสินใจทำเลสิกมากที่สุด ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า : 1.การเปิดรับข้อมูลข่าวสารเลสิกจากสื่อมวลชนมีส่วนสร้างการตระหนักรู้ และให้ข้อมูลเบื้องต้น การพูดคุยกับสื่อบุคคลเป็นการแลกเปลี่ยนความรู้ และอินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่ใช้ในการค้นหาข้อมูลเพิ่มเติม 2.ผู้เข้าร่วมการสนทนาสามารถบอกได้ถึงสาระสำคัญของการแก้ไขปัญหาสายตาด้วยวิธีเลสิก และทราบว่าหลังการทำเลสิกจะมีผลกระทบเกิดขึ้นในแบบชั่วคราว 3.แม้ว่าผู้เข้าร่วมการสนทนาจะมีความรู้สึกที่ดีต่อเลสิกในด้านคุณประโยชน์ แต่กลับรู้สึกไม่มั่นใจในความปลอดภัยต่อดวงตา 4.ผู้เข้าร่วมการสนทนาทุกคนยังไม่ตัดสินใจทำเลสิกในช่วง 1-2 ปี เนื่องจากกลัวผลข้างเคียงและต้องการทราบข้อมูลหลังการผ่าตัดของผู้ที่ได้ทำไปแล้ว