งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาผลของไปเปอรีนซึ่งเป็นสารอัลคาลอยด์รสเผ็ดสำคัญในพริกไทยที่มีต่อความบกพร่องด้านความจำและภาวะเครียดออกซิเดชันในสมองอันเกิดจากภาวะสมองขาดเลือดหรือสโคโปลามีนในหนูถีบจักร โดยอาศัยตัวชี้วัดเป็นการทดสอบความจำสถานที่และการวัดไลปิดเพอร์ออกซิเดชันในสมอง ทั้งนี้สร้างภาวะสมองขาดเลือดชั่วคราวด้วยการผูกกั้นหลอดเลือดคอมมอนคาโรติดทั้งสองข้างเป็นเวลา 20 นาที แล้วประเมินความบกพร่องของการเรียนรู้และความจำสถานที่เป็นเวลา 5 วันติดต่อกันด้วยสระน้ำกลของมอริส ปรากฏว่าหนูซึ่งผูกกั้นหลอดเลือดใช้เวลาในการว่ายน้ำค้นหาแท่นพักซึ่งซ่อนอยู่ยาวนานขึ้นเมื่อเทียบกับหนูซึ่งได้รับเพียงการผ่าตัด การฉีดไปเปอรีนเข้าช่องท้องในขนาด 0.1 และ 0.5 มก/กก/วันเป็นเวลา 5 วันหลังจากการผูกกั้นหลอดเลือด บรรเทาความบกพร่องด้านความจำนี้ได้อย่างชัดเจน ขณะที่การฉีดไปเปอรีนในลักษณะเดียวกันด้วยขนาดที่สูงกว่า (1 และ 5 มก/กก/วัน)แสดงผลป้องกันความจำเสื่อมได้น้อยกว่า ยังพบผลดีของไปเปอรีนในการทดสอบความจำสถานที่กับหนูปกติและหนูซึ่งได้รับเพียงการผ่าตัด อย่างไรก็ตามผลลัพธ์ที่ได้ค่อนข้างต่ำกว่าการทดสอบกับหนูซึ่งผูกกั้นหลอดเลือด นอกจากนี้การฉีดไปเปอรีนติดต่อกัน 5 วันในทุกขนาดทดสอบ ไม่แสดงผลใดๆ ที่เด่นชัดต่อสมรรถนะการเคลื่อนที่ของหนูปกติ ในทางตรงกันข้าม การฉีดไปเปอรีนเข้าช่องท้องติดต่อกัน 5 วัน ในขนาด 0.1, 0.5,1 และ 5 มก/กก/วัน ไม่แสดงผลบรรเทาความบกพร่องด้านความจำสถานที่อันเกิดจากการฉีดสโคโปลามีนในหนูถีบจักร ผลทดลองดังกล่าวจึงชี้แนะว่าไปเปอรีนอาจไม่มีฤทธิ์กระตุ้นหรืออันตรกริยากับระบบโคลิเนอร์จิคในระบบประสาทส่วนกลาง ปริมาณไลปิดเพอร์ออกซิเดชันในสมองที่วัดเมื่อวันที่ 5 หลังการผ่าตัด (วัดโดยการวิเคราะห์ TBARs) ของหนูซึ่งผูกกั้นหลอดเลือดมีระดับสูงกว่าเมื่อเปรียบเทียบกับหนูซึ่งได้รับเพียงการผ่าตัด ระดับ TBARs ที่สูงขึ้นนี้จะลดลงอย่างชัดเจนเมื่อฉีดไปเปอรีนเข้าช่องท้องในขนาด 0.1 และ 0.5 มก/กก/วัน เป็นเวลา 5 วัน ขณะที่การฉีดไปเปอรีนในลักษณะเดียวกันด้วยขนาดที่สูงขึ้น (1 และ 5 มก/กก/วัน) สามารถลดระดับ TBARs ดังกล่าวลงได้บ้างนอกจากนั้นยังสังเกตุเห็นผลดีของไปเปอรีนต่อระดับไลปิดเพอร์ออกซิเดชันในสมองได้พอควรในหนูซึ่งได้รับเพียงการผ่าตัด โดยสรุปผลการทดลองเหล่านี้ชี้แนะว่าการใช้ไปเปอรีนมีผลดีต่อภาวะบกพร่องด้านความจำและการเพิ่มขึ้นของไลปิดเพอร์ออกซิเดชันในสมองอันเกิดจากการผูกกั้นหลอดเลือดในหนูถีบจักร และจากความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดระหว่างผลของไปเปอรีนต่อตัวชี้วัดภาวะสมองบาดเจ็บทั้งสองย่อมอนุมานได้ว่าผลบรรเทาภาวะบกพร่องด้านความจำอันเกิดจากการผูกกั้นหลอดเลือดอาจเกี่ยวข้องอย่างน้อยบางส่วนกับคุณสมบัติต้านออกซิเดชันของไปเปอรีน ดังนั้นจึงเป็นการสมควรจะพิจารณานำไปเปอรีนไปศึกษาต่อเพื่อพัฒนาใช้เป็นยาช่วยที่เป็นไปได้ในการรักษาความผิดปกติเกี่ยวกับความเสื่อมของระบบประสาท