การก่อสร้างรถไฟฟ้าใต้ดินในกรุงเทพมหานครเป็นการก่อสร้างระบบขนส่งมวลชนขนาดใหญ่ที่ประกอบด้วยการขุดเจาะอุโมงค์และการก่อสร้างสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของการเจาะอุโมงค์ผ่านสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินที่มีต่อการเคลื่อนตัวของกำแพงสถานี ทั้งยังศึกษาพฤติกรรมการเคลื่อนตัวของดินโดยรอบสถานีและผลกระทบที่เกิดขึ้นกับอาคารข้างเคียง การวิจัยนี้ศึกษาเฉพาะการก่อสร้างสถานีรัชดาซึ่งเป็น 1 ใน 18 สถานีรถไฟฟ้าใต้ดินในโครงการรถไฟฟ้าใต้ดิน สายเฉลิมรัชมงคลสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินรัชดา มีความลึกของพื้นสถานี 20.40 เมตร ความกว้าง 25 เมตรและมีความยาว 228 เมตร โดยใช้ระบบกำแพงไดอะแฟรมวอลล์เป็นระบบป้องกันดินขณะทำการขุดดินและใช้เป็นโครงสร้างถาวรของสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินด้วย พฤติกรรมการเคลื่อนตัวของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์และดินบริเวณรอบข้างได้ทำการวิเคราะห์ด้วยวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์ (Finite Element Method, FEM) โดยทำการวิเคราะห์เป็นลักษณะ 2 มิติ พร้อมทั้งทำการจำลองพฤติกรรมของดินแบบ Mohr-Coulomb ผลการศึกษาพบว่าการวิเคราะห์โดยวิธี FEM สามารถประมาณการเคลื่อนตัวของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์และดินบริเวณรอบข้างใกล้เคียงกับค่าที่ได้จากการวัดจริงในขั้นตอนสุดท้ายของการก่อสร้างพื้นสถานี และยังพบว่าการเจาะอุโมงค์ทะลุผ่านกำแพงสถานีมีผลกระทบต่อการเคลื่อนตัวของกำแพงสถานีน้อย โดยผลกระทบในกรณีที่อุโมงค์เจาะทะลุผ่านกำแพงสถานีที่เสริมเหล็กใยแก้วจะส่งผลกระทบต่อกำแพงไดอะแฟรมวอลล์น้อยกว่าวิธีเจาะทะลุผ่านกำแพงคอนกรีตออกไปโดยตรง นอกจากนี้ยังพบว่าค่าการทรุดตัวและเอียงตัวของอาคารที่อยู่บริเวณข้างเคียงที่เกิดจากการก่อสร้างสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินรัชดามีค่าน้อยมากและไม่ก่อให้เกิดผลเสียหายต่ออาคารแต่อย่างใด