ในปัจจุบันการออกแบบระบบส่งจ่ายน้ำเย็นแบบวงจรปฐมภูมิ-ทุติยภูมิเป็นรูปแบบที่ถูกออกแบบและใช้งานอย่างแพร่หลาย เครื่องสูบน้ำในวงจรทุติยภูมิเป็นอุปกรณ์ที่มีความสำคัญในระบบทำความเย็นแบบส่วนกลาง เนื่องจาเป็นอุปกรณ์ที่ทำหน้าที่ส่งน้ำเย็นไปยังพื้นที่บริการหรือบริเวณที่ต้องการความเย็น การใช้งานเครื่องสูบน้ำเพื่อให้ได้เปรียบทางด้านการใช้พลังงานสูงสุดนั้นต้องพยายามให้ระบบส่งจ่ายน้ำเย็นมีประสิทธิภาพโดยรวมของระบบดีที่สุดทุกขณะเวลาที่เครื่องสูบน้ำต้องทำงาน งานวิจัยนี้ได้พัฒนาโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อใช้เป็นเครื่องมือสำหรับจำลองหาระบบส่งจ่ายน้ำเย็นที่มีความได้เปรียบทางด้านการใช้พลังงานสูงสุด เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการพิจารณาสำหรับการออกแบบระบบ และได้ทดสอบโปรแกรมโดยจำลองระบบส่งจ่ายน้ำเย็น 2 ระบบ ระบบแรกเป็นระบบที่มีภาระความเย็นสูงสุด 500 ตันความเย็นที่มีค่าตัวประกอบภาระต่าง ๆ กัน 4 ค่า ดังนี้ 0.455, 0.655, 0.860 และ1.000 ระบบมีอุปกรณ์ส่งลมเย็นขนาด 50 ตันความเย็น 10 เครื่อง โดยที่ความต้องการความเย็นของอุปกรณ์ส่งลมเย็นทั้งหมดเปลี่ยนแปลงเหมือนกันหมดทุกเวลา และได้ทดลองเปลี่ยนจำนวนเครื่องสูบน้ำที่ใช้ในระบบตั้งแต่ 1 ถึง 3 เครื่อง ส่วนระบบที่สองนั้นได้ทดลองจำลองระบบส่งจ่ายน้ำเย็นที่มีภาระความเย็นสูงสุด 1000 ตันความเย็นที่มีค่าตัวประกอบภาระ 0.555 ระบบมีอุปกรณ์ส่งลมเย็น 10 เครื่องขนาด 150, 120, 100,80 และ 60 ตันความเย็นอย่างละ 2 เครื่อง โดยที่ความต้องการความเย็นที่อุปกรณ์ส่งลมเย็นมีค่าแตกต่างกันไป สำหรับอุปกรณ์ส่งลมเย็นแต่ละขนาด และได้ทดลองเปลี่ยนจำนวนเครื่องสูบน้ำในระบบตั้งแต่ 1 ถึง 4 เครื่อง ระบบที่ทดสอบเป็นแบบน้ำเย็นกลับโดยตรงและใช้ค่าผลต่างของอุณหภูมิน้ำเย็นส่งและกลับมีค่าเป็น 10 (+,ฐ)F ในการทดสอบระบบทั้ง 2 กรณี ผลที่ได้จากการทดสอบโปรแกรมนั้นเป็นข้อมูลที่เป็นประโยชน์สำหรับการตัดสินใจเลือกระบบส่งจ่ายน้ำเย็นที่เหมาะสมและมีความได้เปรียบด้านการใช้พลังงานสูงสุดนอกจากนี้โปรแกรมยังได้เสนอรูปแบบการทำงานของเครื่องสูบน้ำที่เหมาะสมเพื่อทำให้ระบบส่งจ่ายน้ำเย็นมีประสิทธิภาพสูงสุด